Şiir

  1. Şiir
Hep bir yarım kalmışlık barındırır insan içinde. Uğurlayamadığı vardır, Hep yüreğinde. Bu yüzden hüzünlenir gönüller, Sonbaharda her yaprağın yere düştüğünde. Kuruyan her yaprakta uğurlayamadığını görür. Gözyaşı dökemez de gidenin ardından, Hüzün dolu sonbahar yağmurlarına saklar göz yaşlarını. Günler günleri kovalar, Mevsimler mevsimleri, Kalanın yüreği hep yangın yeri. Gidenler, Kalanların gönül topraklarına gömülürler hep. Bundandır, Kapanmayan […]
  1. Şiir
Ah benim karanlık gecelerim. Kaç zayıf mum ışığına benzer, Umutları söndürdük seninle. Yine de darılmayıp bana, Sardın bedenimi gecelerce. Ah benim karanlık gecelerim. Kaç yazamadığımız şiirlerin katili olduk seninle. Ah benim karanlık gecelerim. Kaç gün doğumunda ayrıldık seninle? Ah benim karanlık gecelerim. Kaç gece dinledin benimle, Yüreğimin sessiz çığlıklarını. Bilmem mi? Hepsini de karanlığında sakladığını. […]
  1. Şiir
bugünden kaçarak bugünün sonunu getiren yarının alacaklısı buyum ben, en kısacası bugünün hüznü çöküyor üstüme lakin yalnız değil yarının umutsuzluğu veya umuduyla hangisi bilmiyorum bilmenin lüzumu yok zannımca hikayenin sonu aynı olunca bir gün daha huzurla uykuya dalamıyorum bir sesleniştir bu aydınlık zamanlarıma karanlığı kanıksamış handiyse sevmişken onu özlemimdir ışığa bu dizeler özlem ki bir dervişin tanrıya özlemi misali önceden görmediği aşkına öylesine tutkun
  1. Şiir
Anlamıyorum? Orhan! Nasıl yoksulluk içinde ölür, Şairler. Süslü yalanlar söylemek yerine, Gerçekleri, Süslü cümlelerle anlattıkları için mi? Seni bu güzel havalar mahvetmedi, Orhan! Şiirlerini anlamayanlar mahvetti. Hep yokluk içinde öldü dediler senin için, Varlığı parayla ölçtükleri için. Anlamadılar seni, Orhan! Senin, benim ve biz şairlerin varlığı, Yazdığımız şiirlerimizdi. Bırak! Anlamasınlar, Orhan. Yalnız ve yokluk içinde, […]
  1. Şiir
Sürüklenip gidiyor insan Aksayan ayağıyla kırık dökük bir sandalda hayat Akıp gidiyor gözlerimden uzağa Şimdi öyle uzak ki benden yaşamak. Bu sefer yolunu şaşırmamış bu serseri kurşun Bana gelip durmuş Gelmiş de gelip en zayıf yerimden vurmuş Bu şey gibi, dilime gelmeyen ama aklımdan çıkmayan bi’ şey gibi yüreğimde olan Buğday renkli bir tenmiş yağmurlar […]
  1. Şiir
Sonsuz bir gökyüzü Koyu yeşil ağaçlar Sincaplar, tavşanlar, kuşlar Yaşasak seninle orada sonsuza kadar Fakat sevgilim Sen benden sıkılıp Maviden, yeşilden sıkılıp Kirli binalara dönmek istersen Beton kokusunu özlersen aniden Sessizce git Duyamam bunları senden Kaybolduğunu hayal ederim patikada Geri dönmek için ömür boyu uğraşacağını hayal ederim Ve sonsuza kadar beklerim seni Gelmeyeceğini bilerek, geleceğini […]
  1. Şiir
Gözlerimi kapadığımda beliren Karanlıktaki parlaklık Papatyanın kenarındaki sarılık Seni bana düşündüren Dinlediğim ezgilerdeki tını Sesinin yedi parça benzetmesi Aynada yansımam yanlış sanı Karşımdaki başka biri, sen gibi Parmak uçlarımda kalan kokun İçimde bir yaşam filizlendirecek Bende kalan hatıranın telvesi Gelecekte bizi gösterecek Dudağından çıkan her bir kelime Bende cümleye dönecek Yüzünde beliren her bir gülümseme […]

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

 << Vuslat-I Okumak için tıklayın. Ayrılamadım bir süre oradan. Mıhlanmıştım adeta oturduğum yere. Güneş gitmişti, çalan şarkı yerini bir başkasına bırakmıştı, zaman kimseyi beklemeden akıp gidiyordu. Ben ise bir ağacın altında oturmaya devam ediyordum. Yoktu bir sebebi. Yine Güneş’imi düşünmüştüm, yine güneşe veda etmiştim ve nihayetinde yine bir başımaydım. Yine yalnızdım. Onca düşünceyle savaşmak öyle […]
”Anne, ben çıkıyorum. Ne zaman gelirim, bilmem. Geç kalırsam bekleme, uyu tamam mı?”Kapının ağzından seslenmiştim anneme. Neye, nereye, kime gittiğimi ben bile bilmiyordum o an. Sadece gitmek, kaçmak, uzaklaşmak istiyordum. Neyden, kimden? Var olan herkesten, her şeyden… Kendimden bile… Nereye gittiğimi bilmeden çıkmıştım ancak karar vermem uzun sürmemişti. İşin aslı, gittiğim yer hiç değişmemişti. Güneşi […]
”Yine mi altını ıslattın? Bıktım senden. Nedir bu çektiğim çile? Bitmek bilmiyor!” 11 yaşımdayken en sık duyduğum cümleleri okudunuz az önce. ”11 yaşında altını mı ıslatıyordun?” demeyin hemen. Büyümemiştim ki ben. Büyüyememiştim. Korkumdan, endişemden, hissettiğim suçluluk duygusundan uyuyamazdım çoğu gece. Bazen minik bedenim yorgunluğuma dayanamazdı da sızar kalırdım çekyatta. O zaman da altımı ıslatırdım işte. […]
Zeynep KUŞ ve Hüseyin Recep DEMİRCİ ortak çalışmasıdır. Mustafa S. Kaçalin, 1957 İstanbul doğumludur. Rize’nin Çamlıhemşin ilçesine bağlı Çayırdüzü köyünden göç etmişlerdir. 1972 yılında girdiği Hasköy Lisesi’nden 1975 yılında mezun oldu. 1976 yılında başladığı lisans eğitimini İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde 1980 yılında tamamladı. Doktorasını aynı bölümde Prof. Dr. Muharrem ERGİN’in […]

İlgini Çekebilir

SAÇ ÖRGÜSÜ Kitap Adı: Saç Örgüsü Orijinal Adı: La Tresse Yazar: Laetitia Colombani Çeviri: Gülşah Ercenk Yayınevi: Yan Pasaj Yayınevi Sayfa: 188 Baskı: 2020 Tür: Roman İtalya, Kanada ve Hindistan… Üç farklı ülke… Smita, Giulia ve Sarah… Üç farklı kadın… Bu üç kadın, üç farklı kıtada, üç farklı hayat yaşıyorlar. Birbirlerinin varlıklarından bile haberleri olmayan […]
“Doğurup doğurup bir köşeye fırlattığın şeylerin çocuğun olduğunu görmüyor musun?” Hayatımda bir kez olsun bütün cesaretimi toplamış ve bunu da anneme başkaldırabilmek için harcamıştım. Ancak yüzümde ateşten çıkan bıçağın acısı gibi hissettiğim bir acıyla savrulmam alabileceğim en iyi cevap olmuştu. “Sizi bir babanız dahi olmadan, ellerimle ben, yalnız ben büyütmedim mi? Bir de ablaları olacaksın, […]
Başka olur Anadolu’da kış… Yaşamlar da farklıdır tıpkı yüzler gibi. Havalar sert, soğuk ve yıkıcıdır. Ama yüzler, gönüller bir o kadar içten ve samimidir. Anadolu’da hayatın her anı engellerle doludur ama o engelleri aşmak için insanlar ellerini, tırnaklarını, kuvvetlerini kullanırlar. Aldıkları her soğuk hava ciğerleri yakar ama inandıkları yoldan dönmezler, işlerini asla yarım komazlar. Kar […]
Sağa sola koşturan insanlar, geçim derdine düşmüş, değerlerini kaybetmiş insanlarız bizler. Gün geçtikçe dini ve millî bütün değerlerimizi kaybediyoruz fark etmeden ya da yenilenen, değişen dünya döngüsü bizi bu yöne itiyor mu dersiniz. Evet evet! Bence de öyle, teknoloji geliştikçe yeni dünya düzeniyle biz insanlar da değişmeye başladık sanırım. Yerimizi robotların almasından korkarken sanki robotlara […]
 << Vuslat-I Okumak için tıklayın. Ayrılamadım bir süre oradan. Mıhlanmıştım adeta oturduğum yere. Güneş gitmişti, çalan şarkı yerini bir başkasına bırakmıştı, zaman kimseyi beklemeden akıp gidiyordu. Ben ise bir ağacın altında oturmaya devam ediyordum. Yoktu bir sebebi. Yine Güneş’imi düşünmüştüm, yine güneşe veda etmiştim ve nihayetinde yine bir başımaydım. Yine yalnızdım. Onca düşünceyle savaşmak öyle […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.