Şiir

  1. Şiir
Küçükken Ne az bakmışım gökyüzüne! Hangi oyunlara dalmıştım acaba? Küçük resim defterlerimde bulutlar hep mavi. İp atladığımızı hatırlıyorum mesela Masum kavgalar ettiğimizi, Minik bedenlerimize bir türlü sığmayan enerjimizi, Bisikletimi hatırlıyorum, mavi bisikletimi. Boya kalemlerim vardı, Her kullandığımda bir tane kaybettiğim, Yeşili çok severim ben, Yeşil kalemlerimi hiç kaybetmedim. Benim dünyamda bulutlar hep maviydi. Kocaman da […]
  1. Şiir
Kollarındayım yağmurun altında Saçlarıma düştü yıldızlar Sen berrak bir gecede ay gibi parlarken Yeniden aşığım sana Çisil çisil yağmurun altında Böyle gülmesen Böyle güzel Böyle mavi Böyle yeşil Böyle rengarenk gülmesen Ben kollarındayım Havanın soğuk yüzü korkutmuyor artık Aşkı nefesin için biçmişler, Nefesini benim için Bütün sıcaklığını çekecek içim Şimdi zaman yavaşlasa Her saniye yıllar […]
  1. Şiir
Bilinmez bir yol, bilinmez gözlerim Aynanın karşısında belirsizim Renksizim saydamım, kor alevden sözlerim Fışkırır yüreğimden direnen hüzünlerim. Ellerimden kayıp savrulur küllerim Nehir benim, nehirdeyim Toz, toprak her yerim Dalgalanır dalgalarım Neşelenir sellerim Nehir benim, esir değil ellerim ve gözlerim. gözledim belki toz toprağa karışır Rüzgâr eser de bir anda dağım, taşım aşınır. Aşılır yollar, anlaşılmaz […]
  1. Şiir
Akşamüstü, Gri bulutlar toplanmış Her yer yemyeşil Bir tren geçiyor uzaktan Umutlarımla doldurmuş vagonlarını Uzaklara götürecekmiş Bozkıra, Issız bozkırda ne yapar umutlarım diye düşünüyorum Sessizliği bozan köpek havlaması Kalbimin kanayışını hisseder gibi bakışı Beynimi okuyuşu etrafımdakilerin Anlasalar da anlamasalar da Görseler de görmeseler de Ne fark eder Son defa aklımdasın
  1. Şiir
  2. *Editörün Seçtikleri
Pencereme doğuyor gün. Ayak ucuma samimiyetsiz ışıklar süzülüyor. Buz gibi kokuyor hava, su, toprak… Soğuk, odamın duvarlarından ta içime işliyor. Bir kar topu yapıp kışın suratına fırlatıyorum. Uyanıyorum. Önce pencereme doğuyor gün. Nefret ediyorum güneşten Ve saçtığı o sarı ışıktan. Yüzüme vuruyor ışığı Aralık kalan perdenin arasından. Perdemi güzelce örtüyorum. Penceremin aralığından giren Tüm soğuğu […]
  1. Şiir
Gözlerini kapattığında bir yıldız konacak kirpiklerine Işıl ışıl, pasparlak; ay gibi, asılıp kalan pencerene. Rüzgâr gibi ellerine değip gezinecek biraz evvel, Ruhunu bedeninden ansızın koparan ecel. Varlığın dolacak kalbime ilelebet Câvidan. Ağlarım, Nasıl oldu da ayrıldı, diye cânânım canımdan. Ruhuma dolaşırım Ellerim yokluğunun pençesinde iken Her bir sokakta zifiri karanlığım, Gül bahçelerini sarmışsa diken.
  1. Şiir
Uyan, akşam oldu bile. Koltuğun artık seni boğuyor İki büklüm olmuş belin sızlıyor Karnından gelen seslerle, uyan. Göz kapakların yeni yeni güç topluyor Bardakta kalan yarım bardak su Boş tarafı gözlerini kamaştırır Dışarda kalabalığın son demleri Balkona çıkıp karmaşayı izlersin Uçup giden küller kar tanesi gibi Üşütür… Ayaklarında hissettiğin soğukluk Yırtık çorabını çıkarıp çöpe atarsın […]

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

 << Vuslat-I Okumak için tıklayın. Ayrılamadım bir süre oradan. Mıhlanmıştım adeta oturduğum yere. Güneş gitmişti, çalan şarkı yerini bir başkasına bırakmıştı, zaman kimseyi beklemeden akıp gidiyordu. Ben ise bir ağacın altında oturmaya devam ediyordum. Yoktu bir sebebi. Yine Güneş’imi düşünmüştüm, yine güneşe veda etmiştim ve nihayetinde yine bir başımaydım. Yine yalnızdım. Onca düşünceyle savaşmak öyle […]
”Anne, ben çıkıyorum. Ne zaman gelirim, bilmem. Geç kalırsam bekleme, uyu tamam mı?”Kapının ağzından seslenmiştim anneme. Neye, nereye, kime gittiğimi ben bile bilmiyordum o an. Sadece gitmek, kaçmak, uzaklaşmak istiyordum. Neyden, kimden? Var olan herkesten, her şeyden… Kendimden bile… Nereye gittiğimi bilmeden çıkmıştım ancak karar vermem uzun sürmemişti. İşin aslı, gittiğim yer hiç değişmemişti. Güneşi […]
”Yine mi altını ıslattın? Bıktım senden. Nedir bu çektiğim çile? Bitmek bilmiyor!” 11 yaşımdayken en sık duyduğum cümleleri okudunuz az önce. ”11 yaşında altını mı ıslatıyordun?” demeyin hemen. Büyümemiştim ki ben. Büyüyememiştim. Korkumdan, endişemden, hissettiğim suçluluk duygusundan uyuyamazdım çoğu gece. Bazen minik bedenim yorgunluğuma dayanamazdı da sızar kalırdım çekyatta. O zaman da altımı ıslatırdım işte. […]
Zeynep KUŞ ve Hüseyin Recep DEMİRCİ ortak çalışmasıdır. Mustafa S. Kaçalin, 1957 İstanbul doğumludur. Rize’nin Çamlıhemşin ilçesine bağlı Çayırdüzü köyünden göç etmişlerdir. 1972 yılında girdiği Hasköy Lisesi’nden 1975 yılında mezun oldu. 1976 yılında başladığı lisans eğitimini İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde 1980 yılında tamamladı. Doktorasını aynı bölümde Prof. Dr. Muharrem ERGİN’in […]

İlgini Çekebilir

SAÇ ÖRGÜSÜ Kitap Adı: Saç Örgüsü Orijinal Adı: La Tresse Yazar: Laetitia Colombani Çeviri: Gülşah Ercenk Yayınevi: Yan Pasaj Yayınevi Sayfa: 188 Baskı: 2020 Tür: Roman İtalya, Kanada ve Hindistan… Üç farklı ülke… Smita, Giulia ve Sarah… Üç farklı kadın… Bu üç kadın, üç farklı kıtada, üç farklı hayat yaşıyorlar. Birbirlerinin varlıklarından bile haberleri olmayan […]
“Doğurup doğurup bir köşeye fırlattığın şeylerin çocuğun olduğunu görmüyor musun?” Hayatımda bir kez olsun bütün cesaretimi toplamış ve bunu da anneme başkaldırabilmek için harcamıştım. Ancak yüzümde ateşten çıkan bıçağın acısı gibi hissettiğim bir acıyla savrulmam alabileceğim en iyi cevap olmuştu. “Sizi bir babanız dahi olmadan, ellerimle ben, yalnız ben büyütmedim mi? Bir de ablaları olacaksın, […]
Başka olur Anadolu’da kış… Yaşamlar da farklıdır tıpkı yüzler gibi. Havalar sert, soğuk ve yıkıcıdır. Ama yüzler, gönüller bir o kadar içten ve samimidir. Anadolu’da hayatın her anı engellerle doludur ama o engelleri aşmak için insanlar ellerini, tırnaklarını, kuvvetlerini kullanırlar. Aldıkları her soğuk hava ciğerleri yakar ama inandıkları yoldan dönmezler, işlerini asla yarım komazlar. Kar […]
Sağa sola koşturan insanlar, geçim derdine düşmüş, değerlerini kaybetmiş insanlarız bizler. Gün geçtikçe dini ve millî bütün değerlerimizi kaybediyoruz fark etmeden ya da yenilenen, değişen dünya döngüsü bizi bu yöne itiyor mu dersiniz. Evet evet! Bence de öyle, teknoloji geliştikçe yeni dünya düzeniyle biz insanlar da değişmeye başladık sanırım. Yerimizi robotların almasından korkarken sanki robotlara […]
 << Vuslat-I Okumak için tıklayın. Ayrılamadım bir süre oradan. Mıhlanmıştım adeta oturduğum yere. Güneş gitmişti, çalan şarkı yerini bir başkasına bırakmıştı, zaman kimseyi beklemeden akıp gidiyordu. Ben ise bir ağacın altında oturmaya devam ediyordum. Yoktu bir sebebi. Yine Güneş’imi düşünmüştüm, yine güneşe veda etmiştim ve nihayetinde yine bir başımaydım. Yine yalnızdım. Onca düşünceyle savaşmak öyle […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.