Şiir

  1. Şiir
Yürüyor sessizce Elinde kahveyle Kalabalık sokaklar Fark etmiyor hiç kimse Soğuyor hava Farkında değil ama Omzuna vuranlar acımasızca Hatırlatıyor acılarını sırtında Taşımaktan yükleri Bükülmüş beli Alışmış buna da Seslenmiyor arttırana Diyor ki hatta Tüm yüküm o olsa Taşırım ömrümün sonuna Çıtım çıkmaz bağırmam bir daha Güneş doğuyor Kahve bitiyor İnsanlar azalıyor Mutluluğu artıyor Geliyor varacağı […]
  1. Şiir
  2. *Editörün Seçtikleri
Derin bir sessizlik sarmıştı etrafı, Ne bir ses vardı Ne de doğanın çalgıcısı kuşların cıvıltısı. Eskisi gibi de değmiyordu elleri ellerine. Sessizliğin çığlığını yarıp “Bitmesin, Bitmesin hikayemiz.” dedi Kadın. Hikayeler, dedi adam, “Hikayeler bitmek için değil mi zaten?” Hikayeler dedi kadın, “Hikayeler bir gün bitecekse neden başlıyoruz?” Elinde, dedi adam, “Elinde olsaydı başlamaz mıydın?” Başlamak […]
  1. Şiir
Bir dokunuş, bir heyecan… Bir hüzün, bir sevda… Ne garip bir his, Ne yabancı bir sevda… Vakit doluyor… Yaklaşıyor yaklaşmakta olan… Bir hüzün kaplıyor yüreği… Acımasız duygular birer birer yok oluyor. İzliyor, o hüzünlü bakışlar… O gözler, bakıyor olan bitene… Yok oluyor… Yok oluyor… Sessiz duygular kapanmış içine… O vurdumduymaz bakışlar, Karanlık bir his içinde […]
  1. Şiir
Dal bir gün dedi ki tomurcuğuna: -Tenimde bir yara işler gibisin. Titrerim rüzgarlar keder vermesin… Ahmet TECER Tomurcuk, hicaplı bir yüzle sustu… Sığındı sükutun Rabb’ine. Devam etti dal, Varlığınla güzelim Beni güzelleştirensin… Sevincinden midir bilinmez Çatladı tomurcuk. Çiçeklendi. Bir yara ancak bu kadar güzelleşebilirdi! Bir yara ancak bu kadar yakışırdı sahibine… Eşhedü! Açardı, Kahverengi dallarımızda […]
  1. Şiir
Bugün senden vazgeçtim Soğuk ve karanlık bir köprüde Ölüm ve yaşam arası bir serinlikte Paslanmış demir tadı verirken hayat Ve büyütürken öfkemi usul usul Bir çiçek bıraktım Karanlık ve soğuk sulara Kuşkusuz güzeldi seni sevmek Aptalca girişimlerin çocuksu umutsuzluğunda Mümkün olsaydı imkansızlıklar Hiç kuşkusuz daha on ömür severdim seni Bir asker gibi dimdik Kısacık boyumun […]
  1. Şiir
Merhaba, düşüncelerimde gizli olan Kalbimin dört odasının sahibi Tek bir kapısı var Tek bir anahtarı var Gözlerinden çıkan tek bir sözle Yıkılır bütün kapılarım Merhaba, düşüncelerimde gizli olan Gözlerim her kapandığında Sana açılan başka bir yol Seve seve gelirim Bekle beni Uzun sürecek ama bekle beni Merhaba, düşüncelerimde gizli olan Onca kumun arasında Parlayan bir […]
  1. Şiir
Ben bu dünyaya sevmek için geldim sanırdım Öyle de oldu ama Sevilmeyi atlamışım Bir sürü cümle kurmuşum Soru sormuşum da Cevabı atlamışım Çoktan birbirine karışmış hayatlar Boş bir yer bulamadım Unutmuşum kendimi saklambaç oynarken Bir duvarın dibinde kalmışım Ve sanırdım ki Uyandığımda oturma odasına kurduğumuz sobanın başucunda Girdiğim her ev böyle sıcak olacak Mutsuzluğunu atlamışım […]

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

 << Vuslat-I Okumak için tıklayın. Ayrılamadım bir süre oradan. Mıhlanmıştım adeta oturduğum yere. Güneş gitmişti, çalan şarkı yerini bir başkasına bırakmıştı, zaman kimseyi beklemeden akıp gidiyordu. Ben ise bir ağacın altında oturmaya devam ediyordum. Yoktu bir sebebi. Yine Güneş’imi düşünmüştüm, yine güneşe veda etmiştim ve nihayetinde yine bir başımaydım. Yine yalnızdım. Onca düşünceyle savaşmak öyle […]
”Anne, ben çıkıyorum. Ne zaman gelirim, bilmem. Geç kalırsam bekleme, uyu tamam mı?”Kapının ağzından seslenmiştim anneme. Neye, nereye, kime gittiğimi ben bile bilmiyordum o an. Sadece gitmek, kaçmak, uzaklaşmak istiyordum. Neyden, kimden? Var olan herkesten, her şeyden… Kendimden bile… Nereye gittiğimi bilmeden çıkmıştım ancak karar vermem uzun sürmemişti. İşin aslı, gittiğim yer hiç değişmemişti. Güneşi […]
”Yine mi altını ıslattın? Bıktım senden. Nedir bu çektiğim çile? Bitmek bilmiyor!” 11 yaşımdayken en sık duyduğum cümleleri okudunuz az önce. ”11 yaşında altını mı ıslatıyordun?” demeyin hemen. Büyümemiştim ki ben. Büyüyememiştim. Korkumdan, endişemden, hissettiğim suçluluk duygusundan uyuyamazdım çoğu gece. Bazen minik bedenim yorgunluğuma dayanamazdı da sızar kalırdım çekyatta. O zaman da altımı ıslatırdım işte. […]
Zeynep KUŞ ve Hüseyin Recep DEMİRCİ ortak çalışmasıdır. Mustafa S. Kaçalin, 1957 İstanbul doğumludur. Rize’nin Çamlıhemşin ilçesine bağlı Çayırdüzü köyünden göç etmişlerdir. 1972 yılında girdiği Hasköy Lisesi’nden 1975 yılında mezun oldu. 1976 yılında başladığı lisans eğitimini İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde 1980 yılında tamamladı. Doktorasını aynı bölümde Prof. Dr. Muharrem ERGİN’in […]

İlgini Çekebilir

SAÇ ÖRGÜSÜ Kitap Adı: Saç Örgüsü Orijinal Adı: La Tresse Yazar: Laetitia Colombani Çeviri: Gülşah Ercenk Yayınevi: Yan Pasaj Yayınevi Sayfa: 188 Baskı: 2020 Tür: Roman İtalya, Kanada ve Hindistan… Üç farklı ülke… Smita, Giulia ve Sarah… Üç farklı kadın… Bu üç kadın, üç farklı kıtada, üç farklı hayat yaşıyorlar. Birbirlerinin varlıklarından bile haberleri olmayan […]
“Doğurup doğurup bir köşeye fırlattığın şeylerin çocuğun olduğunu görmüyor musun?” Hayatımda bir kez olsun bütün cesaretimi toplamış ve bunu da anneme başkaldırabilmek için harcamıştım. Ancak yüzümde ateşten çıkan bıçağın acısı gibi hissettiğim bir acıyla savrulmam alabileceğim en iyi cevap olmuştu. “Sizi bir babanız dahi olmadan, ellerimle ben, yalnız ben büyütmedim mi? Bir de ablaları olacaksın, […]
Başka olur Anadolu’da kış… Yaşamlar da farklıdır tıpkı yüzler gibi. Havalar sert, soğuk ve yıkıcıdır. Ama yüzler, gönüller bir o kadar içten ve samimidir. Anadolu’da hayatın her anı engellerle doludur ama o engelleri aşmak için insanlar ellerini, tırnaklarını, kuvvetlerini kullanırlar. Aldıkları her soğuk hava ciğerleri yakar ama inandıkları yoldan dönmezler, işlerini asla yarım komazlar. Kar […]
Sağa sola koşturan insanlar, geçim derdine düşmüş, değerlerini kaybetmiş insanlarız bizler. Gün geçtikçe dini ve millî bütün değerlerimizi kaybediyoruz fark etmeden ya da yenilenen, değişen dünya döngüsü bizi bu yöne itiyor mu dersiniz. Evet evet! Bence de öyle, teknoloji geliştikçe yeni dünya düzeniyle biz insanlar da değişmeye başladık sanırım. Yerimizi robotların almasından korkarken sanki robotlara […]
 << Vuslat-I Okumak için tıklayın. Ayrılamadım bir süre oradan. Mıhlanmıştım adeta oturduğum yere. Güneş gitmişti, çalan şarkı yerini bir başkasına bırakmıştı, zaman kimseyi beklemeden akıp gidiyordu. Ben ise bir ağacın altında oturmaya devam ediyordum. Yoktu bir sebebi. Yine Güneş’imi düşünmüştüm, yine güneşe veda etmiştim ve nihayetinde yine bir başımaydım. Yine yalnızdım. Onca düşünceyle savaşmak öyle […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.