İlginizi Çekebilir
10404344_970327156328891_5140364595169497397_n
  1. Ana Sayfa
  2. Edebiyat
  3. Sensiz İlk Gün

Sensiz İlk Gün

10675748_1001295689898704_3755298947587565140_n

Bilseydim o gün,
Sensizliğe uyandığım ilk günün olacağını.
Sonsuz bir uykuda,
Rüyalara dalardım.
Hayal kırıklıklarınla uyuyamadım,
Gecelerce.
Duvarlar ve yalnızlığınla,
Yetindim.
Kaç gün geçti yokluğunda,
Kaç gece gündüze kavuştu anlamadım.
Sanki zaman durdu
Ben hep sensizliğe uyandığım ilk sabahtayım.
Diyor ya şair;
Ya zaman acılarımızın en koyu olduğu anda durursa.
Ben acılarımın en koyu olduğu anda,
Sensiz uyandığım ilk sabahtayım.
Bilemedim,
Kaç nefes sigara,
Kaç demli çay tükettim.
Unutmak mümkün olmadı,
Geceden sabaha.
Öyle bir gittin ki benden.
Adını ihanet koydular,
Bende yara kaldı.
Kanadı kanadı,
Günler geçmek bilmeyip yarama tuz bastı.
Kaç sabaha sensiz uyandım inan saymadım,
Kaç gün geçti gidişinin ardından,
Yokluğuna alışamadım.
En karanlık gecelerde kaldı ruhum,
Aydınlığa kavuşamadım.
Kapadım şimdi gönül kapılarımı,
Kırk kilit vurdum yüreğime.

Yorum Yap

Yazar Hakkında

Harfler yetmedi anlaşılmama, bari Hâl'den anla...

Yorum Yap