Yoksulluk. TDK için genel anlamda açlık, işsizlik, konutsuz olma gibi yaşam şartlarının yeterli olmaması. Sağlık hizmetlerinden yararlanamamak, eğitimsizlik… İnsan onuruna yaraşır bir düzeyin altında, maddi yönden yetersiz olma durumu… Ve böyle uzayıp giden derinlemesine bir kelime olarak görülmüş. Peki bu şartların ne olduğunu biliyor muyuz? Dört duvar arasına girebilmek, ”Başını sokacak yuva bulmak” tabiri altında sahip olduğumuz tek şeyin aldığımız nefes olduğu salt gerçeklik, yaşam mıdır? Karnını doyurabilecek yemeği bulmak, bir inşaatta güneşin alnında ter ter alnından ağzına dolan o berbat tat, yaşamak mıdır?

Ülkemizde aile kavramı için ortalama insan sayısı 4 kişi olarak hesaplanmış, ve aile adı altında yapılan araştırma, karşılaştırma ve esasında çıkan bulgular bu sayıya göre bulunmakta.. 4 kişilik bir ailenin sağlıklı, dengeli ve yeterli beslenebilmesi için yapması gereken aylık gıda harcaması aynen şu şekilde;

  • Ocak 2020 Açlık Sınırı: 2.219₺
    Ocak 2021 Açlık Sınırı: 2.652₺

Bu veriler tam olarak kesin olmamakla birlikte, birden fazla kaynakta geçen farklı rakamların ortalamasıdır. Bunlar 4 kişilik bir ailenin yalnızca beslenme konusunda bir aylık ihtiyaç duyduğu ortalama gelir. Aradaki artış, her ne kadar fazla gibi durmuyor olsa da ülke ve dünya ekonomisi geniş çerçeveden ele alındığında bizim tablomuz felaket durumda. Daha iyi anlayabilmek için aynı tarihlerin bir farklı yönden karşılaştırmasını da bırakıyorum.

  • Ocak 2020 Aylık Net Asgari Ücret: 2.324₺
    Ocak 2021 Aylık Net Asgari Ücret: 2.825₺

Aynı şekilde bu rakamlar da birden fazla kaynakta farklı görünüyor. Hatta öyle ki bazı kaynaklarda asgari ücretin açlık sınırından daha aşağıda bir rakam olduğu da görünebilir. Esasında ortalama olarak çıkan bu rakamlar, tablonun iç karartıcı yanını gözler önüne seriyor. Her durumda bir asgari gelirin, dört kişilik aileye yalnızca karnını doyurmak için gerekli olan parayı sağladığı aşikar. Yoksulluk kavramı ise bu durumdan çok daha farklı bir boyutta.

Yoksulluk sınırı, yeterli hayat standardında yaşayabilmek için gerekli olan minimum gelir miktarıdır. Gıda harcaması ile birlikte giyim, konut (kira, elektrik, su, yakıt), ulaşım, eğitim, sağlık ve benzeri ihtiyaçlar için yapılması zorunlu diğer aylık harcamalarının toplam tutarı bu başlık altında hesaplanıyor. Ve yine baz alınan aile 4 kişilik, ki bu sayı yalnızca bir ortalama.

  • Ocak 2020 Yoksulluk Sınırı: 7.229₺           %19,48
    Ocak 2021 Yoksulluk Sınırı: 8.638₺     Artış Miktarı

İnsan evladı, onurludur. Bazı duygular reddedilemeyecek, hakim olamayacak kadar güçlüdür ve bunlardan biridir bu; onur, erdem… Ve bütün bunlar ile birlikte küçük oğlunuzla maça gitmek istersiniz bazen, kızınıza doğum günü hediyesi almak istersiniz. Bazen anneler gününde bir mutfak eşyasıyla sevindirmek istersiniz onu, bazen babanızla alışverişe gitmek istersiniz. Ancak yapamazsınız ya bunu, ”Düşünmen yeter.” demekten yorulmuş, duymaktan yorulmuş olursunuz. Ve bu hayat değildir, nefes almak her şey değildir.

Genel anlamda yapılan bu basit matematiksel hesaplamalar evin kapısı kapandığında toz olup uçuyor. Çünkü sınırı sınırına hesaplanmış bir miktar ile oradan buradan kısarak kendine para ayırmak olanaksızdır. Çevresel, ekonomik, siyasî ve toplumsal nedenler; başlıklarıyla ayrılmış, devlet ağzından çıkan resmî bir sözcük gibi duruyor olsa da ”yoksulluk” kavramı hiçbir zaman devlet meselesi olmamıştır. Ve üst kesim olarak nitelendirilen insanların gölgesinde en çok da siyasî ve toplumsal nedenlerle derbeder olan alt kesim, zaman geçtikçe maalesef kayboluyor. Ve bu durum hâlen klasik ve sıradan sorunlar kategorisinde görüldüğü için ele alınmak için bekleyen bir durum.

Esasında ne anlatmaya çalışıyorum biliyor musunuz? Bu rakamlar ve bu yüzdeler yalnızca bu yazıya başlamadan önce internet üzerinden ve birkaç kütüphane gezmekten edinip not aldığım birkaç bilgiden ibaret. Hatta öylesine basit ki farklı başlıklar altında toplanan bu yüzdelikleri kolayca bulmak. Ancak beni şu an bunu yazmaya iten şey ve bu yazının da ana fikri basit rakamlar ve denklemlerden ziyade, işlenen bir suç oldu. Bir hırsızlık… Zenginliğin, parayla ilişkilendirildiği çağımızda bundan mahrum kalmış sayılı insanlardan biri ve böyle bir suç işlemiş. Evet hırsızlık, kötü bir suç; suç kelimesinin olumlu bir cümlede kullanılması pek de karşılaşılacak durum değil zaten. Ancak bu insan var ya, çok uzun süredir açtı. Çok uzun süredir; sabahları gururuna yediremeyip geceleri çöpleri gezen ve bir kuru ekmekle karnını doyuran bir insandı. İşin sonunda yine bir mezbelede yatar kalkardı. En kötüsü ne biliyor musunuz? Bu insana, bunun yaşamak olduğu inandırılmıştı.

Ve böyle sürüp giden hayatı, yırtık kıyafetleriyle toplumdan dışlanmasıyla harmanlanmış, soğukta akacak göz yaşı donmuş, başkaldırmak istese sesi çıkmamış, bazen ”Yeter be!” deyip de iş bulacak olsa hayatın işsizlik sorunu gerçeğiyle yüz yüze gelmiş. İşsizlikle boğuşan ve elinden tutan olmamış böyle nice insanlar varken ”İstese iş bulur çalışır, isteyene bol demek.” bencilce gelmiyor mu? Bilimsel konuşmalara kulak veren bir milletiz, çünkü bu konuşmaları yalnız üstü başı düzgün, yanında ve ardında yürüyen insanlar yapar değil mi? Fakat bu sorunları, yaşayanlardan dinlemek gerekmez mi?

Sosyal medyada gördüğüm bir konuşma vardı. Biraz anımsıyorum, şurada uzunca söylediğim şeyler ve bu denklemleri güzel özetliyordu. Hem paranın gerekliliğini hem değersizliğini anlatan sözler, bilhassa bu sınırı sınırına hesaplanmış ortalama lazım olan gelirin insan psikolojisine karşı hiçbir anlamı olmadığını anlatan sözler.
Para ile ev alabilirsin ama yuva alamazsın. Para ile saat alabilirsin ama zamanı alamazsın. Para ile yatak alabilirsin ama uyku alamazsın. Para ile yiyecek alabilirsin ama iştah alamazsın. Para ile doktor bulabilirsin ama iyi bir sağlık alamazsın.

Karnını doyurmak, başını sokacak bir ev bulmak veyahut hastane masrafının karşılanması yaşam değildir. Bunlar sadece bedensel ihtiyaçlardır ve bu bedenler yalnızca bize emanet, bizler ise salt ruhlarız. Yani bu ortalama rakamlar hiçbir şeyi ifade etmiyor, yalnızca gölge olan insanların vicdanları için var. Ki bu durumda bile, hangi vicdan dayanabilir şu görünen tabloya? Eğer bir ülkede, suç işleyip de hapse düşen bir insan; üç öğün yemek yiyecek diye mutlu oluyorsa… Bu ülke daha ne kadar ayakta kalabilir?

Zeynep Yavuz içeriklerini beğendin mi? Sosyal medyada takip edin!
Abonelik
Bildir
guest
0 Yorumlar
Satır içi yorumlar
Tüm yorumları görüntüleyin
Zeynep Yavuz içeriklerini beğendin mi? Sosyal medyada takip edin!

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

Yaşanan herhangi bir gün hiç yaşanmasaydı, her şey daha farklı olur muydu? Misal dün hiç yaşanmasaydı veyahut bundan yıllar önce bir gün hiç yaşanmasaydı yine aynı mıydı hayatınız? Kadere inanmak subjektif bir bakış açısı olarak görünebilir ancak hayatın akışı olarak farklı bir yerden durumu ele alabiliriz. Bütün malzemeleri özene bezene kesip, doğrayıp harika bir yemek […]
–İsmin ve işin nedir? +Atamert Yavuz. Amatör lig futbolcusuyum. Bilmiyon mu bunu zaten, bu ne iş ben anlamadım? –İşinden memnun musun? +Memnunum… Memnundum, pandemi girdikten sonra çocukluk aşkım olan futboldan yaklaşık 10 aydır uzak kaldım. Senin dırdırınla yaşamayı bilmiyorsun sen… –Bu seni hangi yönlerden etkiledi? +Bu beni maddi manevi her yönden etkiledi. Virüs yüzünden işsiz […]
 << Vuslat-I Okumak için tıklayın. Ayrılamadım bir süre oradan. Mıhlanmıştım adeta oturduğum yere. Güneş gitmişti, çalan şarkı yerini bir başkasına bırakmıştı, zaman kimseyi beklemeden akıp gidiyordu. Ben ise bir ağacın altında oturmaya devam ediyordum. Yoktu bir sebebi. Yine Güneş’imi düşünmüştüm, yine güneşe veda etmiştim ve nihayetinde yine bir başımaydım. Yine yalnızdım. Onca düşünceyle savaşmak öyle […]
Babamın hayatını bir okuyun! 90’larda gençlik nedir bir de bu ağızdan bir dinleyin… 7 kardeş, bir yer yatağında geçirilen yıllara kulak verin… Bahçeli bir 3 odalı evin içinde geçirilen ve herkesi ayrı yola sürükleyen bir hikayedir bu. Şimdi baksak her yerde birini görürsünüz bu evden. Kuytu köşede hastalıktan kıvranan bir kız kardeş, İstanbul’da hayat yaşayan […]

İlgini Çekebilir

İki gün önce, Spotify kullanmaya başladığım 6 Temmuz 2017 tarihinden bu yana en çok hangi şarkıyı dinlediğime baktım. Çıkan sonuç sürpriz değildi. Losing My Religion… 1990 yılının Eylül ve Ekim ayları arasında kaydedilen ve 1991 yılında yayınlanan Losing My Religion, R.E.M grubunun Out of Time albümünün ilk teklisidir. Albümü başarıya ulaştırmış ve grup için önemli […]
“Türkiye’de atanamayan öğretmen sayısının İzlanda’nın nüfusundan daha fazla olduğunu biliyor musunuz bayım?” Sesim biraz yüksek çıkmıştı, oysa artık mikrofona konuşmuyordum. Hatta amacımdan uzaklaşmış olacağım ki kalabalıkta da gezinmiyordu gözlerim, yalnız biriyle temas halindelerdi. “İndirin şu şarlatanı kürsüden! Ha bire böyle kendini bilmişler çıkıyor, karnınız doymuyor mu, aç mısınız bu ülkede ulan kardeşim ya!” Ne dediğini […]
2020 yılında pandeminin dünyayı sarmasıyla beraber hayatımızdaki pek çok alanda çok farklı bir döneme girdik. Gerek iş hayatımızda, bazılarımızın okul hayatında, bazılarımızın psikolojik yapısında ciddi değişikler meydana geldi. Kısacası hayatımız belirli konularda bir şekilde bu pandemiden etkilendi. Pandemi her şeyi etkilediği gibi ülke ekonomilerini ve finansal piyasaları da şüphesiz ki etkiledi. Bundan daha önceki yazılarımda […]
Cinsiyet Farkının Zekâ Üzerindeki Etkisi Zekâ her dönemde insanların dikkatini çekmiş ve üzerinde sürekli düşünülmüş bir kavramdır. Geçmişte ve günümüzde farklı yaklaşımlarla zekânın birçok tanımı yapılmıştır ve literatürde çok sayıda farklı tanımı bulunmaktadır. Kimi uzmanlar zekâyı algılama, muhakeme, yargılama, planlama, problem çözme, soyut düşünme, dil becerileri ve öğrenme kavramlarını kullanarak tanımlamaktadır. En genel tanımıyla zekâ, […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.