Su hayattır, candır. Sularımızı tüketmeye böyle devam edecek olursak gelecek 10 yıl içinde, Türkiye’de savaşlara mı yol açacak?

Dünyamızın küresel ısınmaya bağlı olarak iklim değişimine uğraması sıcaklıkların artması, aşırı buharlaşma, yağış rejimlerinin düzensizleşmesi gibi sonuçlar doğurmuştur. Düzensiz yağışlar bazen sele ve su baskınlarına sebebiyet verirken bazen de bizleri kuraklıkla karşı karşıya bırakıyor. Hayvanlar kış uykusuna yatamaz, ağaçlar ve bitkiler mevsiminden önce çiçek açar oldular. Dünyanın zirvesi olan Everest Dağı bile bozulan dengeden etkilendi. 1600 senedir Peru’da bulunan buzul bile eridi.

Gezegenimizde 1 milyar insan suya ulaşamıyor, yılda yaklaşık olarak 7 milyon insan da suya bağlı hastalıklardan yani kirli sulardan ölüyor. Dünya üzerinde 188 ülkeden 50 tanesinin en büyük problemi kullanma suyu bulamamaktır. 2025 yılına kadar 2 milyar kişi, 2050’de ise 7 milyar kişi susuz kalacak. Gelecekte su kaynaklarına sahip ülkeler ciddi önem kazanacaklardır.

Türkiye’nin Ne Kadar Suyu Kaldı?

Ülkemizde en az yağış alan güncel şehirler şu şekilde: Kırşehir, Kırıkkale, Ankara, Çorum ve Yozgat.

İzmir barajlarında doluluk oranı %37,1’dir. İstanbul’un barajlarına bakacak olursak Aralık ayı itibarıyla oran %27’dir. Ankara’nın barajlarında bu oran %13,1’dir.

Ankara Belediye Başkanı Mansur Yavaş, 5 Ocak’ta yaptığı açıklama ile kış ayları sıcaklıklarının mevsim normalleri üzerinde seyrettiğinden ötürü kuraklık yaşandığını belirtiyor. Barajların doluluk oranının %20’ye düştüğünü, bunun Ankara’nın 110 günlük suyuna denk geldiğini açıkladı.

Su kaynaklarının azalması ve kalitesinin düşmesiyle birlikte Türkiye, 2005 yılından beri kuraklığın görüldüğü ülkelerden sayılıyor. Türkiye, su problemi yaşamaya ise 2025 yılında başlayacak. Birleşmiş Milletler’in düzenlediği su raporunda Türkiye ile ilgili önemli varsayımları var:

Rapora göre en çarpıcı yıllardan biri 2045. Bu yılda, elimizde kalmayan su sebebiyle savaş çıkabilir. Tabii o zamanda su, petrolden daha değerli ve önemli olacak. Her yerde plansız ve vurdumduymaz bir şekilde savurduğumuz sular, atık suların arıtılmaması, kaçak yapılanma, artan nüfus sebeplerinden dolayı her yıl barajlarda su seviyeleri düşüyor. Yapılan araştırmalar, sularımızın yarısının son 40 senede bittiğini gösteriyor.

Belki de Hala Bir Umut Vardır!

“Suyun, mevcutken korunması gerekiyor.”

Tüm alanlarda sularımızı dikkatli kullanmalıyız ve gerekirse yeni önlemler alınmalı. Suların kirletilmesi engellenmeli, bunu yapanlara caydırıcı cezalar verilmelidir. Kurak alanlar yeşillendirilmelidir. Su tüketimi hakkında bilinçlenmeli ve bu bilinci çevremize de öğretmeliyiz.

Ellerimizi yıkarken ve dişlerimizi fırçalarken zaten musluğu kapatıyoruz ancak bunlar yeterli olmuyor. Bizler evde, duş süremizi azaltabilir, bulaşık ve çamaşır makinelerinizi tam dolmadan çalıştırmayabiliriz. Arabanızı kendiniz yıkamak yerine bir oto yıkamaya verebilirsiniz çünkü sanıldığının aksine yıkama esnasında bizden daha az su kullanıyorlar.

Tüm bunlardan sonra; sadece bu şekilde tasarruf sağlayabileceğinizi düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. Şimdi sizlere belki ilk defa duyacağınız bir kavramdan bahsedeceğim: “Su Ayak İzi”. Suyu sadece tüketerek kullanmıyoruz. Aynı zamanda dolaylı yollardan da tüketiyoruz. Su ayak izi, mal ve hizmetler yoluyla tüketilen tatlısu miktarı olarak belirtilebilir.  Örneğin bir pantolon yapımını düşünelim. Tarladaki pamuktan, pamuğun sulanması, iplik olması, kumaş olması, kumaşın boyası, dokunması gibi aşamalardan geçen pantolon en son sizin alacağınız şekle gelir. Bu zamana kadar geçen sürede harcanan su miktarına su ayak izi denir. Su ayak izi ne kadar ileriden gelirse o kadar su kullanılmış olur. Yerli üreticiden satın almanız durumunda yabancı satıcıya göre su tasarrufu yapmış olacaksınız.

1 pamuklu tişörtün üretiminde tam 2720 litre su, 1 kot pantolon için ise tamı tamına 10.850 litre su kullanılıyor. Artık bir tişört ya da pantolon alırken ihtiyacınız olup olmadığını birkaç kez daha düşünmelisiniz.

Su kıtlığı sebebiyle geleceği öngören belgesel tadında bir şeyler izlemek ve bilinçlenmek isterseniz, yönetmenliğini Melih Özyılmaz’ın yaptığı “25 Litre” filmini izleyebilirsiniz.

Yorumlar Petrolden Daha Değerli

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Resim ekle - Yalnızca PNG, JPG, JPEG ve GIF uzantıları desteklenir.

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

 << Vuslat-I Okumak için tıklayın. Ayrılamadım bir süre oradan. Mıhlanmıştım adeta oturduğum yere. Güneş gitmişti, çalan şarkı yerini bir başkasına bırakmıştı, zaman kimseyi beklemeden akıp gidiyordu. Ben ise bir ağacın altında oturmaya devam ediyordum. Yoktu bir sebebi. Yine Güneş’imi düşünmüştüm, yine güneşe veda etmiştim ve nihayetinde yine bir başımaydım. Yine yalnızdım. Onca düşünceyle savaşmak öyle […]
”Anne, ben çıkıyorum. Ne zaman gelirim, bilmem. Geç kalırsam bekleme, uyu tamam mı?”Kapının ağzından seslenmiştim anneme. Neye, nereye, kime gittiğimi ben bile bilmiyordum o an. Sadece gitmek, kaçmak, uzaklaşmak istiyordum. Neyden, kimden? Var olan herkesten, her şeyden… Kendimden bile… Nereye gittiğimi bilmeden çıkmıştım ancak karar vermem uzun sürmemişti. İşin aslı, gittiğim yer hiç değişmemişti. Güneşi […]
”Yine mi altını ıslattın? Bıktım senden. Nedir bu çektiğim çile? Bitmek bilmiyor!” 11 yaşımdayken en sık duyduğum cümleleri okudunuz az önce. ”11 yaşında altını mı ıslatıyordun?” demeyin hemen. Büyümemiştim ki ben. Büyüyememiştim. Korkumdan, endişemden, hissettiğim suçluluk duygusundan uyuyamazdım çoğu gece. Bazen minik bedenim yorgunluğuma dayanamazdı da sızar kalırdım çekyatta. O zaman da altımı ıslatırdım işte. […]
Zeynep KUŞ ve Hüseyin Recep DEMİRCİ ortak çalışmasıdır. Mustafa S. Kaçalin, 1957 İstanbul doğumludur. Rize’nin Çamlıhemşin ilçesine bağlı Çayırdüzü köyünden göç etmişlerdir. 1972 yılında girdiği Hasköy Lisesi’nden 1975 yılında mezun oldu. 1976 yılında başladığı lisans eğitimini İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde 1980 yılında tamamladı. Doktorasını aynı bölümde Prof. Dr. Muharrem ERGİN’in […]

İlgini Çekebilir

Bilinmeyen Bir Yazı Kaçacak bir yerim kalmamıştı, kendi içimde dahi saklanamıyordum. Yürümeye başladım ve geçtiğim her sokak silindi ardımdan. Dünya sanki yalnızca benim etrafımda dönüyordu. Hızına yetişemediğimden hep başımın dönmesi. Biraz eksik ve bir hayli yavaş yaşıyordum. Hâlâ, yağmurun yağma sürecini takip etmeye yetmemişti gözlerimin kuru kalması. Evet, yağmur yağınca ekseriyetle ağlardım ve damlalara karışmasın […]
İnsan neden kötü duyguların tesirini daha çok hisseder? Şöyle bir düşünecek olursak mutlu olduğunuz anılarınız mı daha çok aklınızda kalmış, yoksa canınızın yandığı mı? Size zarar verecek ya da canınızı yakacak bir şeye inanmak aptallıktır. Bu zaten inandığınız şey değil; bazı durumların sonucunda ortaya çıkan, zihninizin oluşturduğu inanç veyahut düşüncedir. Zihninizin içine daldığınızda zaman ve […]
–İsmin ve işin nedir? +Atamert Yavuz. Amatör lig futbolcusuyum. Bilmiyon mu bunu zaten, bu ne iş ben anlamadım? –İşinden memnun musun? +Memnunum… Memnundum, pandemi girdikten sonra çocukluk aşkım olan futboldan yaklaşık 10 aydır uzak kaldım. Senin dırdırınla yaşamayı bilmiyorsun sen… –Bu seni hangi yönlerden etkiledi? +Bu beni maddi manevi her yönden etkiledi. Virüs yüzünden işsiz […]
Biri var. Pencerenin kenarından gözlediğin Yarının yok olmasına sebep olacak biri var Kurumaya yüz tutmuş bir çiçek Su vermenin fayda etmediği Sen su veriyorsun Çünkü biri var Dönüşte çiçeği görmek isteyen biri Sinirlenince çekip gitmek istiyorsun Hiçbir şey düşünmeden Başını bırakıp gitmek istediğin biri var Aklının onda kalacağı biri var Üzülünce ağlamak istiyorsun Kim görürse […]
SAÇ ÖRGÜSÜ Kitap Adı: Saç Örgüsü Orijinal Adı: La Tresse Yazar: Laetitia Colombani Çeviri: Gülşah Ercenk Yayınevi: Yan Pasaj Yayınevi Sayfa: 188 Baskı: 2020 Tür: Roman İtalya, Kanada ve Hindistan… Üç farklı ülke… Smita, Giulia ve Sarah… Üç farklı kadın… Bu üç kadın, üç farklı kıtada, üç farklı hayat yaşıyorlar. Birbirlerinin varlıklarından bile haberleri olmayan […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.