fbpx

       Nefesini tutup alacağın yol, sevginin içinde barındığın an sayısı kadar. Var olma telaşından çok bir gözün hep kapıda, bir yanın pencere arayışında uzakları görmek için. Karanlıklar içinde küçük bir aydınlık aralasa hayat, kafanı başka yere çeviriyorsun. Nedenlere, keşkelere, olmazlara aklını bağlayıp olmuş olanlara sırtını dönüp gitmek istiyorsun hep.  Bağışlayamadığın insanlar değil, öfkeni yaratan anılar. Senin her gece tam başının yanında duran öfken; her yeni sabah ceketini giyer gibi sırtına attığın, derin bir nefes alsan kursağına takılan o yumru, koşsan yetişemeyeceğin, tutsan elinde kalacak her şeyin nedeni aslında. Beyaz bir kâğıda dökülen birkaç satırla mı affedeceksin herkesi? Aslında sen de biliyorsun, kimse beklemiyor bir yerlerden gelecek bağışlanmayı çünkü alışılagelen zaten tutsaklık. 

      Onlarca yalan arasında doğrusunu unuttuğun o hayat senin damarlarında akıyor. Ne çok biriktirdin içinde doğruyu da yanlışı da birbirini götürdüler, artık sıfırsın. Küçükken uçurtmanın hem en yükseğe ulaşmasını isteyip hem de kaçarsa diye ipinin tamamını salmadığın gibi hem var olmak isteyip hem de kaçıyorsun o yerden. Sonra bir bakıyorsun; olmak istediğin o yere hiç gitmemişsin aslında. Hayat uyuyup uyandığın o kısa uyku değil, her gece uyumak isteyeceğin yeri bulabilme yolculuğu. O uzun yolculuğu yapmışsın ama kafanı kaldırıp bir kez bakmamışsın yıldızlara. Söküp atmışsın, izi kalmış. Götürüp yakmışsın, közü yanmış. Kaybolmak istediğin benliğin aslında zaten sen kadarmış. Sen çocukken de böyleydin dizindeki yara izlerinden tanırım seni, ne kadar çok iyileşsin istersen o kadar sökerdin kabuklarını. Hep daha fazla iz kalırdı. Daha hızlı sallanmak isterken o kırmızı salıncakta hep bir yanın kopacak diye korkardı da korkudan gökyüzüne yaklaşmanın heyecanını unuturdun. İşte tam bu yüzden, içinde ne kadar yaşama isteği varsa bir yanın da ölüme o kadar yakın. Korkusuzca düşünürken düşmeyi, cesaretinin bir gözü dizindeki yaza izlerinde. Bu zıtlık sadece senin içinde değil, nefes ile kahrın, sevinç ve gözyaşının içinde yaşıyor. Çiçek açtığın dallarda bir gün sen de solacaksın bu yüzden ama ne dal seni unutacak ne de ağaç. Seni tek unutan güzelliğine bakan yabancı gözler olacak. Senden daha renkli ve canlı başka bir dal görene kadar akıllarında olacaksın. Tıpkı yabancı birinin gözünde kendini aradığın o günkü gibi anlayacaksın, kendini arıyorsan bulacağın tek yer yine kendi içinin çıkmaz sokakları. Varmak istediğin yere varamayacaksın belki ama sen sadece orada gerçekten varsın.  

Abonelik
Bildir
guest
6 Yorumlar
Eskiler
Yeniler En çok oylananlar
Satır içi yorumlar
Tüm yorumları görüntüleyin

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

Birçok kişinin ‘’zor ama maaşı iyi, garanti meslek gibi’’ düşünceleriyle ün kazanmış bir bölüm olan tıp fakültesini size en ince detaylarıyla aktaracağım. Öncelikle fakülteye gelmeden önce kendinizi ilk gün yapılacak çaylak şakasına ve ileri zamanlarda daha siz TUS isimli bölüm seçmenize yarayan sınava girmeden ‘’Sen ne doktorusun? ‘’ veya diş hekimliği ayrı bir bölüm olmasına […]
Yaşanan herhangi bir gün hiç yaşanmasaydı, her şey daha farklı olur muydu? Misal dün hiç yaşanmasaydı veyahut bundan yıllar önce bir gün hiç yaşanmasaydı yine aynı mıydı hayatınız? Kadere inanmak subjektif bir bakış açısı olarak görünebilir ancak hayatın akışı olarak farklı bir yerden durumu ele alabiliriz. Bütün malzemeleri özene bezene kesip, doğrayıp harika bir yemek […]
Herkesin ölmeden görmek isteyeceği bir yer vardır. Yoksa da henüz keşfetmemiştir… Benim için burası Norveç. “Soğuk Cennet” veyahut “Kuzeyin İncisi” denilen bu ülkenin lanse ettiği imajı bir görseniz aşık olmamak elde değil. O yüzden henüz kendi ülkenizi keşfetmediyseniz ileride belki yol arkadaşım olabilirsiniz! Norveç ”Soğuk Cennet” Ülkenin yönetim biçimi anayasal monarşi ve başkenti Oslo‘dur. 385,207 […]
Her kitap ayrı güzel, dünyasına girdikten sonra… Ama bazı başyapıtlar vardır, gerçekten okumak zevk verir. Okudukça içine düşer, yeni bir dünyanın kahramanı olursunuz. Herkes için değişebilecek bir liste… Daha iyisi varsa da ben okuduğum kadarını biliyorum ve bunlar şu an en iyisi! Daha birçok türde konuşulacak kitaplar olsa da üç ayrı türde üç başyapıt derledim, […]

İlgini Çekebilir

“Sisyphus’u gördüm, korkunç işkenceler çekerken: yakalamış iki avucuyla kocaman bir kayayı ve de kollarıyla bacaklarıyla dayanmıştı kayaya, habire itiyordu onu bir tepeye doğru, işte kaya tepeye vardı varacak, işte tamam, ama tepeye varmasına bir parmak kala, bir güç itiyordu onu tepeden gerisin geri, aşağıya kadar yuvarlanıyordu yeniden baş belası kaya, o da yeniden itiyordu kayayı, […]
Bugün 10 Mart 2022. Gülistansız 796. gün “Ne durumdayım biliyor musunuz? Ölüm Allah’ın emri, ölüm dünyada var. Gençlerin ölümü zor ama biz her gün yeniden ölüyoruz. Her gün… Toprağa bile basmaya kıyamıyorum, acaba kızım içinde olabilir mi diye. “ 21 yaşında, Tunceli’de bir üniversite öğrencisiydi Gülistan Doku. 5 Ocak 2020 tarihinden bu yana haber alınamıyor. […]
Bir girişim fikriniz var ve bu alanda bir marka oluşturmak istiyorsunuz ya da henüz küçük bir işletmesiniz ve işletmenizi büyütüp kârınıza kâr katmak istiyorsunuz. İşte bu yolda atmanız gereken ilk adım markalaşmak olmalıdır. Peki marka nedir?                Marka yalnızca kalabalık bir pazarda sizi diğerlerinden ayıran isim, logo ve slogandan ibaret değildir. Markanız insanların sizinle etkileşimde […]
Erkut Taçkın 1940 yılında bir deniz subayının oğlu olarak dünyaya geldi. Babası gibi Deniz Harp Okulu’na giden Erkut Taçkın, okul hayatı sırasında Silahlı Kuvvetler Yüzme Şampiyonu oldu. 1955 yılında Genç Denizciler Orkestrası’na katılarak müzik hayatına başladı. Babasının subaylığından dolayı yurt dışına giden denizcilere plak siparişi verip bunlarla Rock&Roll’u özümsedi. Deniz Harp Okulu Orkestrası ve Erkut […]