İlginizi Çekebilir
Nasihatler-Telefon-Arkaplan-Hd-015
  1. Ana Sayfa
  2. Edebiyat
  3. Kendine Gel

Kendine Gel

Benden sana , senden kalbine küçük bir not :))

Kendine gel! Seni orada bekliyorum_ • Özdemir Asaf •

Seni serçenin gözyaşı kadar seviyorum! ”O kadar az mı?” diyeceksin ama bilmen gereken bir şey var:  Serçeler ağlayınca ölürler.

Yaşıyorsunuz, hayattasınız ve nefes alıyorsunuz. Bu aldığınız her nefese şükretme gereksinimi duymadan bir ömür yaşıyorsunuz. Sonra bir gün karşınıza biri çıkıyor. Hayatınız ondan öncesi ve sonrası olarak bir anda değişiyor. Öyle bir kapılıyorsunuz ki ona onsuz bir şey düşünemeyecek kadar, nefes alamayacak kadar… Aldığınız nefeslere şükretmezken her gün her saniye onun varlığına şükrediyorsunuz.

Kalbiniz onu görmeden, onu tanımadan, onu sevmeden önce de atıyorken, siz ona kapılmadan önce bir kez kendi kalbinizi var saymamışken ona kapılınca anında kalbinizin varlığını hissediyorsunuz. Gözleriniz ondan başkasını görmüyor, içiniz mutlulukla doluyor ve bu his hiçbir zaman kaybolmayacak sanıyorsunuz.

Onu ölümüne sevdiğinizi düşünüyorsunuz. O olmazsa yaşam durur, kalbiniz atmaz olur, akciğerlerinize oksijen gitmez. Hatta bir gün sizi terk etmesi olanaksız gibi gelir.

Peki biz neden böyle düşünüyoruz? Bir fikriniz var mı? 

Çünkü her insan kendi gibi görür karşısındakini. Çok seviyorsa, ölümüne aşıksa karşısındaki de öyledir onun için. Ama değildir işte. Hep bir taraf daha çok sever sonunda da daha çok acı çeker.

Bir insanı seviyorsan ölçülü sev. Altı üstü bir insan. Ne kadar mükemmel olabilir ki? Ömürlük bir aşkla sevip kendine bir ömür acı çektirmene değer mi?

Değmez deyip de yine de sevenlerden misin? Acı çekmek zevk vermez bir insana. Sevdin ama terk mi edildin? Öyleyse bir daha sevmemeye ant içme, yine seveceksin! Düştüğün yerden tekrar kalkacaksın. Ama aldığın yaraları asla unutmayacaksın. Tekrar aynı yerde düşmeyeceksin. Terk ettiyse seni, onu unutmayacaksın düşünce aldığın yara gibi. Acı şeyler yaşattıysa aldığın yaranın kabuğunu çıkarırcasına bir daha kanatmayacaksın o yaraları. Neden mi? Çünkü o yaralar kanadığı yerde tekrar tekrar filizlendirir bazı hislerini. Unutma, seni bir kez terk ettiyse hiçbir zaman bir daha terk etmeyeceğinin garantisini veremezsin.

Serçenin gözyaşı kadar mı seviyorsun onu? Ayrıca o seni işe yaramaz bir kağıt gibi buruşturup çöpe atmışken. Senin ona dediğin ”serçenin göz yaşı kadar” lafından onun anladığı bir damla yaştan başka bir şey değil. Bunu unutma! Sen ona böyle güzel anlatırsın kendini. O kendince şekillendirir dediklerini. Sonra seni bırakır. Terk edilmişliğinle kalakalırsın ortada. ”NEDEN?” dersin de bir ömür cevap bulamazsın. Bak! Eğer ki bu durumdaysan, UMURSAMA demek de uygulamak da çok zor biliyorum ama öyle olması gerek. O seni durağı bildi. Zamanı gelince başkasına koştu. Şu an zerre umurunda değilsin. Böylesi bir durumun içindeyken onu umursamak, uğruna gözyaşı dökmek de ne? Bu kadar mı safsın?Hayallerin mi vardı? Merak etme bir gün karşına gerçekten seni senin gibi seven biri çıkacak ve onunla hem bu hayalleri hem de çok daha güzellerini yeniden birlikte inşa edeceksin.

Diyorlar ya, bu haline bir gün oturup güleceksin, diye. Gerçekçi gelmiyor o durumun tam da ortasındayken. Sanki yıllar da geçse bu acı içinden sökülüp atılmaz sanıyorsun. Ama emin ol ki içinde o adeta kaya gibi oturan acı, toz kadar kalıyor. E sana düşen de o tozu üfleyip yoluna bakmak.

Kolay değil. Ama bil ki Allah seni senin kendini tanıdığından daha iyi tanıyor. Ve senin omuzlarına asla taşıyamayacağın kadar yük koymaz..

Mutlu Kalman Dileğiyle..

Yorum Yap

Yorum Yap