Birlikte okuyunuz. 👇🏻

“Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni
Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler aramızda duvarlar gibi” diyen Cemal’in suçu ne peki? Kaç kez bakmış 5.45 vapurunda hangi şarkıyı duysa onlar için söylenmiş sanki. Aynen böyleymiş işte.

Annemden kalan bir elbise şimdi üstümde. Buram buram hem de… Peki ya annem nerede? Peki ya annesiz kalan kumrular? Babaları nerede? Çalıkuşu ötmüyor tek başına. Arkadaşı yok diye hepten suskun şu günlerde. Peki ya senin arkadaşın nerede? İki durak öteye gizlediklerin cam perde.
Canın sıkılıyor değil mi? Sahi senin de sıkılıyor mu? O zaman bunca dil, bunca lisan niye? Bunca insan, bunca göz, bunca bakış niye? “Kör olmadın mı sen hala?” deme. Dilsizlikten geldim, kör olmamak için nelerimi vermezdim. Yok, hayır vermezdim arkadaşlarımı. Belki baharlarımı bile… Seni hiç vermezdim zaten. Ne yapardım sen olmasan. Yazmasan şöyle… Seneler sonra bile kalmasan şu beyaz kağıdın üzerinde… Ne diyordu Sait Abi? “Yazmasam deli olacaktım.” olacakmış sahiden, olurmuş sahiden. Peki biz yazmasak ne olurduk? Ne olurdu yazmasa bizim halimiz?
Yazmasak…
9 yaşımızda…
19 yaşımızda…
Yazmasak…
Yazmasak ölürdük biz. Asarlardı bizi.
Sahi dizerler miydi kurşuna? İlk neremizden vururlardı? Neremizden alırlardı canımızı?
Sahi acımazlardı değil mi? Şimdi de acımazlar gerçi… O zaman tutuklasınlar bizi. O zaman kelepçeye vursunlar ikimizi. Ama sen de gel olur mu? Gerekirse boynuma assınlar seni. İlkokuldaki Mehmet gibi… Gelmezsen eğer ben de asarım kendimi. Annem gibi…
Dedim ya işte ölürdüm, değmesen kağıdıma
Alnıma, yazıma…
Teşekkürler, bu hayatta en çok sana…

17 Haziran 2019, İstanbul

Okurlarımız bu yazıyı çok sevdi.
Yorumları göster Yorumları gizle
Yorumlar Kalem’ime…
  • 26 Kasım 2020

    Çok güzel bir yazı olmuş kalem’ine sağlık

    Cevapla
    • 26 Kasım 2020

      Teşekkürler… ??

      Cevapla

Bir yanıt yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Resim ekle - Yalnızca PNG, JPG, JPEG ve GIF uzantıları desteklenir.

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

 << Vuslat-I Okumak için tıklayın. Ayrılamadım bir süre oradan. Mıhlanmıştım adeta oturduğum yere. Güneş gitmişti, çalan şarkı yerini bir başkasına bırakmıştı, zaman kimseyi beklemeden akıp gidiyordu. Ben ise bir ağacın altında oturmaya devam ediyordum. Yoktu bir sebebi. Yine Güneş’imi düşünmüştüm, yine güneşe veda etmiştim ve nihayetinde yine bir başımaydım. Yine yalnızdım. Onca düşünceyle savaşmak öyle […]
”Yine mi altını ıslattın? Bıktım senden. Nedir bu çektiğim çile? Bitmek bilmiyor!” 11 yaşımdayken en sık duyduğum cümleleri okudunuz az önce. ”11 yaşında altını mı ıslatıyordun?” demeyin hemen. Büyümemiştim ki ben. Büyüyememiştim. Korkumdan, endişemden, hissettiğim suçluluk duygusundan uyuyamazdım çoğu gece. Bazen minik bedenim yorgunluğuma dayanamazdı da sızar kalırdım çekyatta. O zaman da altımı ıslatırdım işte. […]
Babamın hayatını bir okuyun! 90’larda gençlik nedir bir de bu ağızdan bir dinleyin… 7 kardeş, bir yer yatağında geçirilen yıllara kulak verin… Bahçeli bir 3 odalı evin içinde geçirilen ve herkesi ayrı yola sürükleyen bir hikayedir bu. Şimdi baksak her yerde birini görürsünüz bu evden. Kuytu köşede hastalıktan kıvranan bir kız kardeş, İstanbul’da hayat yaşayan […]

İlgini Çekebilir

Aile nedir? Şayet ben aşk gibi bu kelimenin de herkes tarafından farklı şekilde yorumlanacağını düşünüyorum. Benim için aile; her şey demektir. Asla bırakmayacağını bildiğiniz bireylerle oluşturulan bir ortam, yalnızca ölümün ayıracağına inandığınız bir bağlılık… Evinizin kapısını akşam olup kapatınca; dışarıda kalanlar artık önemsizdir. O kapının ardında ne olduğu, ne olacağı artık yalnızca iki düşünüp unutulacak […]
Uyuyamıyorum artık Aklıma geliyor Gelecek, Geçmiş Hiç çıkmıyor Beynimi işgal eden iki tümör Her şeyimi engelliyor Emek verdik Geçmiş için Emek veriyoruz Gelecek için Çalışıyoruz Çalışıyoruz Sadece çalışıyoruz Hayat geçer mi böyle? Çalışacakmışım Daha iyi bir yaşam için Nefes almadan, Gözümü kırpmadan, Çalışacakmışım Düşünmeden, Sorgulamadan Ne deniyorsa yapacakmışım Bunu kendim için mi yapıyorum? Gerçekten bilmiyorum […]
Bizler yaşamımızı sürdürürken hiç bilmediğimiz yerlerde, hiç duymadığımız kadınlar öldürülüyor. Bazen din adı altında, bazen kıskançlık bahane edilerek, bazense istenmemeyi hazmedemeyerek cinayetler işleniyor. Maalesef, yeryüzü binlerce trajik ölüme şahitlik ediyor. Ben ise sizlere hiç duymadığınız kadınların çığlıklarını duyurmak istiyorum. Ne uğruna hayatlarının çalındığını, nasıl zorluklarla mücadele ettiklerini, nelerle başa çıkmak zorunda kaldıklarını anlatmak istiyorum. Duyun […]
Sabah uyanmak artık öyle başka geliyor ki bana… Dünyam tepetaklak olmuş, yer gök göğsümde buluşmuş sanki. Öyle ağır, öyle ağır ki içimdeki bu yük… Nedendir, neredendir bilmem, belki elimin kesik acısı yüreğime vuruyordur. Fiziksel acı beni üzmüyor ama yüreğime çarpan bu acı beni paramparça ediyor sanki… Gecenin karanlığında, çelimsiz bedenimle yürüyordum. Bir hiç olsaydım, bir […]
Özdeyiş, vecize, aforizma ya da özlü söz; düşünce, duygu ya da ilkeleri kısa ve öz bir biçimde anlatan sözlerdir. Kimi zaman motto, kelamıkibar ve ülger olarak da anılırlar. Özdeyişlerin söyleyeni genellikle bellidir ancak bazı sloganlaşmış özdeyişlerin kim tarafından yaratıldığı bilinmeyebilir. Aforizmalarda ileri sürülen fikirler, başkalarının kabulünü beklemeyen; yazarın subjektif kanaatleridir. Burada benim için çok önemli […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.