İlginizi Çekebilir
  1. Ana Sayfa
  2. Edebiyat
  3. Herkes Gibi Ben

Herkes Gibi Ben

İçimde bir dağ oluşuyor, zirvesi yok, etekleri uçsuz bucaksız.

96853407_692889771469641_326823801125328378_n

Geceden yüz bulup güneşe döndüm,
Hayatı sorguladım aziz ışığında.
Sorularımla baş başa kalıp tertemiz söndüm.
Herkes beni düzelmiş sandığında!

Rüyalarımı kontrol etmeye çalıştım.
Bir umut bağlamında,
Zihnimdeki uzak diyarlarda sıkıştım.
Herkes beni delirmiş sandığında!

Bir yarasanın körlüğünde yaşıyorum.
Oraya buraya savrulup,
Kimsenin elini tutmadım, devam ettim,
Görmediğim duvarlara kafamı vurup.

Bir ayın yarımlığında yaşıyorum.
Bir yanım aydınlık, diğeri ölesiye karanlık
Hepinizden yüksekte gibi duruyorum,
Ama güneş olmasa ben de yokum.

Bana kendini bilmez diyorlar,
Öleceğimi bile bile yaşıyorum.
İçimde bir dağ oluşuyor,
Zirvesi yok, etekleri uçsuz bucaksız…

Yorum Yap

Yazar Hakkında

Dışarıya olan gülümsemeyi içimdekilerle karalamaya çalışan bir insan parçasıyım sadece...

Yorum Yap

Yorumlar (2)

  1. 4 ay önce

    “Senden uzaklık ateş, sana yakınlık ateş!
    Azap var mı âlemde fikir çilesine eş?”
    NFK

    Elinize, yüreğinize sağlık.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir