İnsanın en iyi arkadaşı kendisidir.

Siyah tükenmezle yazılmış bu hayat, silinmiyor, değiştirilemiyor. Sürekli gülüp dalga geçmek. Kendimi hissettiğimden beri böyleyim, böyle yaşıyorum. Ciddi ortamlarda havayı değiştirecek kelimeleri söylüyorum. Tek başıma kaldığımda ise ağlamak için kendimi zorluyorum bazen. Ağlıyorum ama gözümden yaş akmıyor. Hapşırığımı tutar gibi gözyaşlarımı bir şey tutuyor içimde. Güçsüz gözükmemek için belki de. Kimse yok etrafta oysaki ama ben kendimi bu şekilde görmek istemiyorum.

Canım çok sıkılıyor bazı zamanlar. Sahile gidip yürüyorum. Eller cepte, gözler yerde, kulaklık takılı. Ufuk çizgisine bakıyorum, sonuna doğru o çizgi bozuluyor. Dalgalara bakıyorum, sanki her zamankinden daha büyük gibi geliyor. Sigaramı yakıp gözlerimi kapatıyorum. Zarar verip iyileştiren değişik bir şey o da. Her şey gibi alışınca bırakması zor oluyor ya, öyle bir şey.

Ayaklarım ağrıyana kadar sahilde yürümeye devam ediyorum. İnsan fazlalığı hat safhada ama sanki yoklar. Yürüdükçe kayboluyorlar. Arkada kalıyorlar, arkamda bırakıyorum hepsini. Ne tesadüf ki yeni bir tanesi çıkıyor karşıma. Bu sefer olmaz diyorsun, bu da aynı olacak. Öyle demekle olmuyor, ona da bağlanıyorsun çünkü konuşacak birisi, sığınacak birisi gerek. Kafanın içindeki düşünceler kafatasını çatlatır yoksa, baş ağrısını geçirmek için hap üstüne hap içersin. O birisi de aynı olur, devam edersin.

Ayaklarım ağrıyınca bir banka otururum. Üç kişiliktir o bank, tam ortasına otururum. Müzikler kulağımda akmaya devam eder, sigara dudağıma gider gelir. İnsanlara bakarım, gözlemlerim onları. Herkes herkesle, peki ben neden tek başıma oturuyorum diye düşünürüm. Bunu düşünürken de kendimle konuştuğum konuştuğum aklıma gelir, demek ki tek değilim diye bir daha düşünürüm. Tek başımayım ya, neyse…

İnsanın en yakın arkadaşı kendisidir. Ne de olsa sırrını söyleyebileceği tek kişi yine sensin. Kendini kaybetme, kendine iyi bak.

Emin Soyluğan içeriklerini beğendin mi? Sosyal medyada takip edin!
Okuyucularımız bu yazıyı çok sevdi.
Yorumları göster Yorumları gizle
Yorumlar Hayat Bir Kara Kalem

Bir yanıt yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Resim ekle - Yalnızca PNG, JPG, JPEG ve GIF uzantıları desteklenir.

Emin Soyluğan içeriklerini beğendin mi? Sosyal medyada takip edin!

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

 << Vuslat-I Okumak için tıklayın. Ayrılamadım bir süre oradan. Mıhlanmıştım adeta oturduğum yere. Güneş gitmişti, çalan şarkı yerini bir başkasına bırakmıştı, zaman kimseyi beklemeden akıp gidiyordu. Ben ise bir ağacın altında oturmaya devam ediyordum. Yoktu bir sebebi. Yine Güneş’imi düşünmüştüm, yine güneşe veda etmiştim ve nihayetinde yine bir başımaydım. Yine yalnızdım. Onca düşünceyle savaşmak öyle […]
”Anne, ben çıkıyorum. Ne zaman gelirim, bilmem. Geç kalırsam bekleme, uyu tamam mı?”Kapının ağzından seslenmiştim anneme. Neye, nereye, kime gittiğimi ben bile bilmiyordum o an. Sadece gitmek, kaçmak, uzaklaşmak istiyordum. Neyden, kimden? Var olan herkesten, her şeyden… Kendimden bile… Nereye gittiğimi bilmeden çıkmıştım ancak karar vermem uzun sürmemişti. İşin aslı, gittiğim yer hiç değişmemişti. Güneşi […]
”Yine mi altını ıslattın? Bıktım senden. Nedir bu çektiğim çile? Bitmek bilmiyor!” 11 yaşımdayken en sık duyduğum cümleleri okudunuz az önce. ”11 yaşında altını mı ıslatıyordun?” demeyin hemen. Büyümemiştim ki ben. Büyüyememiştim. Korkumdan, endişemden, hissettiğim suçluluk duygusundan uyuyamazdım çoğu gece. Bazen minik bedenim yorgunluğuma dayanamazdı da sızar kalırdım çekyatta. O zaman da altımı ıslatırdım işte. […]
Zeynep KUŞ ve Hüseyin Recep DEMİRCİ ortak çalışmasıdır. Mustafa S. Kaçalin, 1957 İstanbul doğumludur. Rize’nin Çamlıhemşin ilçesine bağlı Çayırdüzü köyünden göç etmişlerdir. 1972 yılında girdiği Hasköy Lisesi’nden 1975 yılında mezun oldu. 1976 yılında başladığı lisans eğitimini İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde 1980 yılında tamamladı. Doktorasını aynı bölümde Prof. Dr. Muharrem ERGİN’in […]

İlgini Çekebilir

Düştüm… Tam ilerlerken en son noktaya ulaşmışken evet, ben en dibe düştüm, dibe çakıldım. Yılmadım kalktım, tökezledim, yürüdüm tekrar düştüm. Nefes nefese kaldım ve evet tekrar düştüm, tekrar kalktım, ”Olmaz” dediğim an koşmaya başladım. Ben, işte şimdi gerçek ben oldum. Ben düşe kalka büyüdüm ve kendimi tanıdım. Hiç ummadığımız bir anda gelir hayatın tokadı ve […]
Zaman kavramını ele aldığımızda birçok farklı alanda tanım ve yorum ile karşılaşırız. Zaman; bir oluşun geçtiği, geçeceği ve geçmekte olduğu belirli bir sürenin parçası olarak tanımlanır. Herkese eşit olarak verilmesi nesnel bir görüş olduğu gibi, söz konusu insanlar olduğunda tamamen öznel bir durum oluşmaktadır. Bireylerin, etkili ve verimli bir şekilde zamanı değerlendirebilmesi için zaman yönetimi […]
Çalışmaya katkılarından dolayı Hüseyin Recep DEMİRCİ‘ye teşekkür ederim. Bize biraz kendinizden bahseder misiniz? Ben, Elif Köse, 1992 yılında KTÜ’yü bitirip mimar olmuş biriyim. Safranbolu’da yaptığım ilk iş mimarlıktı. Ailemle birlikte 1992 yılında Safranbolu’ya taşınmıştık. Annem Safranbolu’nun Akçasu Mahallesi’nde büyümüş. Babam Trabzonlu. Ondan önce burada değildik. ‘92 yılında üniversiteyi bitirdikten sonra buraya geldik. Direkt serbest piyasada […]
Son dersin bitiş ziliyle dağılan kalabalığın arasında telefonu açmaya çalıştığımı hatırlıyorum. Sonunda okulun bahçesinden dışarı adım attığımda arayanın annem olduğunu görmüştüm. Okulum eve yakındı, bir yandan yürürken anneme telefon açtım. Gelirken almamı istediği şeyler vardı, nedir hiç hatırlayamıyorum… Eve yakın bir mesafede bir markete girip isteklerini alıp çıktığımda kapıda arkadaşımın beklediğini gördüm. Adı Efe idi […]
Şüphesiz Türkiye’de sinema sektörü pek çeşitli değildir, bunun en büyük nedeni arz-talep dengesidir. Günümüzün Türk sinemasına baktığımızda filmlerin çok büyük bölümü komedi ya da romantik-komedi olmaktadır. Bu kadar çok bu konuya odaklanmamızın en büyük sebebi hiç şüphesiz izleyicinin bu yönden rağbet göstermesidir ve rakamlarla sabittir. Recep İvedik 5 – 7 milyon 437 bin 50 seyirci […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.