İlginizi Çekebilir
  1. Ana Sayfa
  2. Hayata Dair
  3. Gerçek Sevgiyi Onun Sahibine Vermek

Gerçek Sevgiyi Onun Sahibine Vermek

2

Allah’ı seviyoruz. Sorulduğu vakit tereddütsüz şekilde ”Evet.” cevabını verdiğimiz “Allah’ı seviyor musun?” sorusu, aklıma takıldı ve Allah’ı sevmek nasıl olur, diye düşündüm. Allah’ı sevmek nasıl olur, bir insanın başka bir insanı sevmesi gibi mi olur Allah’ı sevmek? Bir insan, sevdiği bir kişinin adını duyunca “İçim kıpır kıpır oluyor, kelebekler sanki benim için var.” diyor ya. Bizde de öyle oluyor mu Allah’ın ismini duyduğumuzda. İçimizde ebedi bir ferah, daimi bir sürur oluyor mu?

Onu sevmek nasıl olur anlamış değilim. Bana sorsalar ben de “Evet, seviyorum.” derim lakin gerçekten sevdiğim için mi söylerim yoksa sevmek zorunda olduğum için mi söylerim bilmiyorum. Bu aynen bir kişinin ailesini sevmesi gibidir. Bu derken kastım zorunlu olan sevgi. Çünkü ailemizi sonradan tanımayız. Tanımaksa eğer gerçek sevginin başlangıcı, tanımalıyız seveceğimiz kişiyi/kişileri. Ailemize de gerçek sevgi beslemek istiyorsak onları tanımalıyız. O zaman tanımalıyız sevgisine ihtiyacımız olanı. (Allah’ı tanımak nasıl olur konusunu başka bir yazıda önce kendim sonra sizler için araştırıp aktarmayı düşünüyorum.)

Sevgimiz sonsuzdur. Bir balinayı akvaryuma koymaya çalışsanız oraya sığmaz. Onun ihtiyacı olan şey okyanuslardır. Kalbimizdeki sevgi de böyledir. Sevme duygusunun da sinirlenmek duygusu ve aklımızı kullanma yeteneğimiz gibi sonu yok. Bu üçü insanda sonsuz derecede bulunur. Bir insan, bir şeyi/kişiyi sonsuz sevebilir. Sevgimiz sonsuzdur. Sevdiğimiz şeyler arttıkça, azalan bir şey değildir sevgi. O sevgiyi, küçük olan şeyleri severek, sevmeye çalışarak zorlamamalıyız. O, orada sıkışır. Ölür. Onu sonsuzu severek rahatlatmalıyız. İhtiyacı olan şey içindeki sonsuz sevgiyi sonsuz olana vermektir. O sevgiyi sonsuz olana vererek kalbimizi huzura erdirmeliyiz.

Allah’ı neden sevmeliyiz? Bu da aklıma takılan bir soruydu. Sonuç olarak nasıl ki bize verdiği herhangi bir hediye sebebiyle bir insana muhabbet besliyorsak. Aynen öyle de bize daima nefes alma gücü vereni, uykumuz gelince göz kapaklarımıza hakim olamayıp uyuduğumuzda bile içimizdeki sistemin deveranını sağlayanı, bize tüm sevdiklerimizi vereni, her durumu bizim ihtiyacımızı giderecek şekilde yaratanı, maddeleri hissetmek için elimizi uygun yaratanı, yiyeceklerin tadını en uygun halde alacağımız şekilde tat alma duyumuzu yaratanı, yiyecekleri tattığımız zaman yiyecekteki noksan olan malzemeyi fark edecek zihni vereni yani sonsuz nimetler vereni ve o nimetleri hizmetimize vereni sevmeliyiz.

Aslında az düşünüyoruz. Atmosferdeki gazların oranını ciğerlerimize uygun yaratması bile bizim için bir nimet. Dünya’nın hızını sabit tutup yörüngesinden ayırmaması bile bir nimet. Farkında olmadan ne kadar çok nimetle çevrelendiğimizi az düşünüyoruz. Düşünenler için pek çok delil ve harikulade nimetler vardır. Bize hadsiz çeşitte sonsuz nimet vereni bu araştırmam sonucunda sevmemiz gerektiğini anladım. Peki seviyorum demekle sevmek olur mu? Ona olan sevgimizi nasıl gösteririz? Bu soruların cevabını da başka bir yazıda sizlere sunmayı düşünüyorum. Şimdilik iyi dileklerimle. Hoşça kalın.

Yorum Yap

Yorum Yap