Merhaba, ne yapıyorsunuz? Çoğunlukla yaptığımız işten çok bağımsız olan düşüncelerle doluyor aklımız; kalbimiz… Kitap okurken yalnızca tek bir kelimenin sebep olduğu hatıralar şeridiyle kapanıyor göz perdemiz ve sayfanın sonuna geldiğimizde fark ediyoruz. Esasında olan geçen dakikalara oluyor ve sayfanın başına dönüyoruz. Bir manzara, bir kelime, yanınızdan geçen birinin ardında bıraktığı tanıdık parfüm kokusu, bazen kafede çalan bir müzik… İnsanı alıp çok uzaklara, geçmişin sararmış yapraklarına götürüyor. Okuduğum bir kitapta her zaman yazarın düşüncelerinde veyahut kahramanın kafasının içinde olmayı isterim. Ama bazen, bilhassa bazı olaylar çözülürken başa sarıp duruyorum okuduğum sayfaları. Belki de ”Nasıl olurdu?” diye soruyorum kendime, nasıl olurdu kitabın son sayfası hep bir ölümle bitmeseydi? Öyle değil mi, hepimizin farklı hayat hikayesi var ve son sayfası ise ölünce çevrilmiyor mu?

Tarihine, saatine hatta saliselerine kadar bilseydik öleceğimiz anı, her şey çok farklı olmaz mıydı? Şu anda yağan karı izliyorum, eğer bugünün akşamına çıkamayacağımı bilseydim izler miydim? Hayır çıkardım dışarı, saatlerce karların içerisinde yürürdüm. Çünkü elimden gelenin en iyisi bu olur, izlemektense dışarı çıkmak. Şu anda müzik dinliyorum, eğer bugünün akşamına çıkamayacağımı bilseydim dinler miydim? Hayır kapatırdım, saatlerce bağıra çağıra şarkılar söylerdim. Çünkü elimden gelenin en iyisi bu olur, dinlemektense söylemek. Şu an diyorum, şu an… Ne kadar boş bir an gibi gelmiyor mu kulağa? Şu andayım, belki sabık zamana dönecek bir an ama belki de nefes alınan son an. Esasında efendim, elimde olanın en iyisi, şu an. Belki de odamın penceresinden izlemektense dahil olmalıyım, belki de seyirci kalmaktansa sahneye çıkmalıyım. ”Belki…” demek için, ”Keşke…” demek için çok geç; şu an.

Öleceğimiz anı bilmek, artılarıyla eksileriyle konuşulabilecek bir konu mu, bilmiyorum. Artıları olarak görmek istediğimiz bir yer, okumak istediğimiz bir kitap, tanışmak istediğimiz bir sanatçı, yapmak istediğimiz meslek, isteklerim dendiğinde akla gelen her şey yapılırdı. Başka zaman diye cümleye başlanmazdı, son anına kadar tadı çıkarılırdı hayatın. Eksileri olarak, sevgi sahte olurdu, acıma duygusu basitleşirdi, kaderin ipleri elimizde olurdu ve birbirine sarmaş dolaş edilmiş milyarlarca hayat yavaşça dağılırdı… Aslında yine de öleceğim anı bilmek isterdim. Hangi an, şu an dediğim hangi an; son anım olacak? Bunu bilmek isterdim. Bilmek ve bir şeyler için geç kalmamak isterdim…

Belki ölmeden önce yapılacaklar listesi çıkarsam -ki bazılarına garip gelen bu liste olayını yapan çok ciddi ve büyük bir kitle var- o halde ne kadarının üzeri çizilecek olurdu? Her üzerini çizdiğimin yerine başkasını yazardım değil mi? Hayat, insana bahşedilen kısacık yaşam süresi için fazla geniş… Yapılacak, görülecek, gidilecek, okunacak, düşünülecek, sevecek, istenilecek o kadar çok şey var ki… Ama en azından duygusal bir mahluk olan insan için bu liste sevdiklerine göre yapılabiliyor ve bu bilhassa listeden birkaç madde çıkartıyor. Yine de şu an bunları yazarken veya siz tam şu an okurken ”şu an” denen her an için yapılabilecek onlarca şey varken… Bazen ”Neden buradayım?” diye sormak gelmiyor mu içinizden? Neyse başka zamana diyerek saçlarınız ağarırken, hayatı kaçırırken ölümün size her an belki de şu an kucak açtığını görmüyor musunuz?

Tanışmak istediğim bir yazar var, tanışmak gibi olmasa da birkaç kez konuşmuşluğum oldu kendisiyle. Ama belki bir gün tekrar konuşurum, keşke yeteri kadar cesur olsaydım da tanışmak istediğimi dile getirseydim… Okumak istediğim bir kitap var, fazla uzun. Belki bir gün okurum, keşke boş olduğum sayısız zamanın birisini ona ayırsaydım… En çok görmek istediğim ülke Norveç’tir, yalnızca çekilmiş güzel manzaralarına kadar biliyorum bu yeri. Hiç görmedim, belki bir gün görürüm; keşke ölmeden görseydim. Olmuyor değil mi? Keşke demek için, belki demek için, bu kadar çelişki için ne hayat yeteri kadar güçlü olabiliyor ne de ölüm…

Zeynep Yavuz içeriklerini beğendin mi? Sosyal medyada takip edin!
Abonelik
Bildir
guest
2 Yorumlar
Eskiler
Yeniler En çok oylananlar
Satır içi yorumlar
Tüm yorumları görüntüleyin
Zeynep Yavuz içeriklerini beğendin mi? Sosyal medyada takip edin!

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

Yaşanan herhangi bir gün hiç yaşanmasaydı, her şey daha farklı olur muydu? Misal dün hiç yaşanmasaydı veyahut bundan yıllar önce bir gün hiç yaşanmasaydı yine aynı mıydı hayatınız? Kadere inanmak subjektif bir bakış açısı olarak görünebilir ancak hayatın akışı olarak farklı bir yerden durumu ele alabiliriz. Bütün malzemeleri özene bezene kesip, doğrayıp harika bir yemek […]
Her kitap ayrı güzel, dünyasına girdikten sonra… Ama bazı başyapıtlar vardır, gerçekten okumak zevk verir. Okudukça içine düşer, yeni bir dünyanın kahramanı olursunuz. Herkes için değişebilecek bir liste… Daha iyisi varsa da ben okuduğum kadarını biliyorum ve bunlar şu an en iyisi! Daha birçok türde konuşulacak kitaplar olsa da üç ayrı türde üç başyapıt derledim, […]
Babamın hayatını bir okuyun! 90’larda gençlik nedir bir de bu ağızdan bir dinleyin… 7 kardeş, bir yer yatağında geçirilen yıllara kulak verin… Bahçeli bir 3 odalı evin içinde geçirilen ve herkesi ayrı yola sürükleyen bir hikayedir bu. Şimdi baksak her yerde birini görürsünüz bu evden. Kuytu köşede hastalıktan kıvranan bir kız kardeş, İstanbul’da hayat yaşayan […]

İlgini Çekebilir

Birçok şeyden nefret ederim. Özellikle kontrolümde olmadan hayatımı doğrudan etkileyen şeylerden… Doğduğumuz coğrafya bunlara örnek olarak gösterilebilir. İnsanların karakterlerini ve davranışlarını aslında gerçek olmayan şeylere dayandırmasından da nefret ediyorum. Titiz olmanız, liderlik özellikleri göstermeniz ya da uyumlu veya uyumsuz olmanızda yıldızların hiçbir etkisi yok! Biriyle anlaşıp anlaşamamanız, burcunuzun uyumlu olmasından değil. Hayat görüşlerinizin ve ilgi […]
İki gün önce, Spotify kullanmaya başladığım 6 Temmuz 2017 tarihinden bu yana en çok hangi şarkıyı dinlediğime baktım. Çıkan sonuç sürpriz değildi. Losing My Religion… 1990 yılının Eylül ve Ekim ayları arasında kaydedilen ve 1991 yılında yayınlanan Losing My Religion, R.E.M grubunun Out of Time albümünün ilk teklisidir. Albümü başarıya ulaştırmış ve grup için önemli […]
“Türkiye’de atanamayan öğretmen sayısının İzlanda’nın nüfusundan daha fazla olduğunu biliyor musunuz bayım?” Sesim biraz yüksek çıkmıştı, oysa artık mikrofona konuşmuyordum. Hatta amacımdan uzaklaşmış olacağım ki kalabalıkta da gezinmiyordu gözlerim, yalnız biriyle temas halindelerdi. “İndirin şu şarlatanı kürsüden! Ha bire böyle kendini bilmişler çıkıyor, karnınız doymuyor mu, aç mısınız bu ülkede ulan kardeşim ya!” Ne dediğini […]
2020 yılında pandeminin dünyayı sarmasıyla beraber hayatımızdaki pek çok alanda çok farklı bir döneme girdik. Gerek iş hayatımızda, bazılarımızın okul hayatında, bazılarımızın psikolojik yapısında ciddi değişikler meydana geldi. Kısacası hayatımız belirli konularda bir şekilde bu pandemiden etkilendi. Pandemi her şeyi etkilediği gibi ülke ekonomilerini ve finansal piyasaları da şüphesiz ki etkiledi. Bundan daha önceki yazılarımda […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.