Uzun zaman önce bir kitapta rastladığım bir söz, bir soru, bir felsefe tartışması var: Kaç yaşında olduğunu bilmeseydin, kaç yaşında olurdun? Satchel Paige’in düşüncesi. İlk okuduğumda kendime göre çok olgun bir çocuk olarak kendimden epeyce büyük bir yaş geçirdim aklımdan. Fakat düşünmeye devam ettim. Günlerce, aylarca düşündüm. Öyle karıştırmıştı ki beni bu söz, oraya buraya gittim geldim kafamın içinde. Sesler yükseliyor, bazıları hiç susmuyordu. Bir süre sonra fark ettim ki aklıma ne zaman gelse bu soru, öfkeleniyorum. Kendime, etrafımdaki herkese deli gibi öfkeli oluyorum. Anılar beynimin içinde dans ediyor sanki. Çoğu zaman hüzünlü bir şarkıda eşlik ediyorum anılarıma. Aslında hayır, mutsuz değildim çocukken. Öyle hissetmeyi bilmiyordum ya da. ”Her şeyi içine atma.” demişti hayali arkadaşım. Dinlemedim onu, kızdım hatta. Bir daha da gelmedi zaten. Annem de bana kızdı sonra. Kızların hayali arkadaşları olurmuş. Daha saçma şey duymadım! Erkekler futbol oynarmış. E ben sevmiyordum ki futbol. Oynadım, yıllarca. Terleyerek, o kaygan şortlardan giyerek, maç bitip okuldan odama koştuktan sonra da ağlayarak. Artık çocuk değilim. Bunun bir toplum baskısı, ne istediğini söylediğinde laf ağzına tıkılmış bir çocuk psikolojisi olduğunu görüyorum. Ne acı! Bugün otuz altı yaşımda çalıştığım şirkete giderken de futbol maçlarına giderken yaşadığım duyguların birebir aynısını yaşıyorum. Yaşamış da öğrenememişim hayatı. Biri de elimden tutmadı ki. Tutmamalı. Tutunmamalıyım birine. Hayatta kalanlar yalnız başına tutunabilenler hayata. Kendi sırtını sıvazlayıp ”Geçecek.” diyebilenler. Sağ elini sol elinin üzerine bastırıp destek olabilenler kendilerine. İşte tutunanlar böyle. Oğuz Atay’ı okudum yıllarca. Sayfalarda kendime bir yer aradım. Fakat Tutunamayanlar’a da tutunamadım. Onlar da istemedi beni. Ben en alt katmandım çünkü. Onlar en azından hakkını vererek tutunamamışlar. Bense nefret ederek, aynada kendime bakmaya tiksinerek de olsa gittim o maçlara. Başladım o işe daha başvururken gülünç geldiği halde. Şimdiyse tutunamadığını iddia eden fakat her fotoğraf karesine gülümseyerek tutunanların arasında bir sandalye ayırmaya çalışan zavallının biri oldum. Keşke 2017 yılında Yemen’de açlıktan kıvranarak ölen çocuklardan biriyle değişebilseydim ruhumu, bedenimi. O tutunurdu belki ya da tutunamazdı. En azından denerdi. Bir çocuğa hiç şans vermeden ölümle, acıyla yüklenmek nedir, adına ne denir benim aklım almıyor. O yüzden kaç yaşımda olduğumu bilmeseydim beş yaşında olmak isterdim. O çocukların yaşında. Onların arasında. Ben de hak etmezdim ölümü henüz beş yaşımdayken. Yine de isterdim ki o kısacık ömürlerinde yaşadıklarını bilerek öleyim. Bu bana otuz altı yaşımdan, benim bomboş, kupkuru, kin ve nefret dolu otuz altı yaşımdan, çok daha fazla şey öğretirdi bana.

Abonelik
Bildir
guest
2 Yorumlar
Eskiler
Yeniler En çok oylananlar
Satır içi yorumlar
Tüm yorumları görüntüleyin

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

Birçok kişinin ‘’zor ama maaşı iyi, garanti meslek gibi’’ düşünceleriyle ün kazanmış bir bölüm olan tıp fakültesini size en ince detaylarıyla aktaracağım. Öncelikle fakülteye gelmeden önce kendinizi ilk gün yapılacak çaylak şakasına ve ileri zamanlarda daha siz TUS isimli bölüm seçmenize yarayan sınava girmeden ‘’Sen ne doktorusun? ‘’ veya diş hekimliği ayrı bir bölüm olmasına […]
Yaşanan herhangi bir gün hiç yaşanmasaydı, her şey daha farklı olur muydu? Misal dün hiç yaşanmasaydı veyahut bundan yıllar önce bir gün hiç yaşanmasaydı yine aynı mıydı hayatınız? Kadere inanmak subjektif bir bakış açısı olarak görünebilir ancak hayatın akışı olarak farklı bir yerden durumu ele alabiliriz. Bütün malzemeleri özene bezene kesip, doğrayıp harika bir yemek […]
Herkesin ölmeden görmek isteyeceği bir yer vardır. Yoksa da henüz keşfetmemiştir… Benim için burası Norveç. “Soğuk Cennet” veyahut “Kuzeyin İncisi” denilen bu ülkenin lanse ettiği imajı bir görseniz aşık olmamak elde değil. O yüzden henüz kendi ülkenizi keşfetmediyseniz ileride belki yol arkadaşım olabilirsiniz! Norveç ”Soğuk Cennet” Ülkenin yönetim biçimi anayasal monarşi ve başkenti Oslo‘dur. 385,207 […]
Her kitap ayrı güzel, dünyasına girdikten sonra… Ama bazı başyapıtlar vardır, gerçekten okumak zevk verir. Okudukça içine düşer, yeni bir dünyanın kahramanı olursunuz. Herkes için değişebilecek bir liste… Daha iyisi varsa da ben okuduğum kadarını biliyorum ve bunlar şu an en iyisi! Daha birçok türde konuşulacak kitaplar olsa da üç ayrı türde üç başyapıt derledim, […]

İlgini Çekebilir

Birçok kişinin ‘’zor ama maaşı iyi, garanti meslek gibi’’ düşünceleriyle ün kazanmış bir bölüm olan tıp fakültesini size en ince detaylarıyla aktaracağım. Öncelikle fakülteye gelmeden önce kendinizi ilk gün yapılacak çaylak şakasına ve ileri zamanlarda daha siz TUS isimli bölüm seçmenize yarayan sınava girmeden ‘’Sen ne doktorusun? ‘’ veya diş hekimliği ayrı bir bölüm olmasına […]
Her sayının bir anlamı yoktur belki. İnsanlar için önemli veya önemsiz binlerce sayı, binlerce rakam pi sayısının içinde yuvarlanıp gitmektedir. Fakat bu sayının ülkemizde yaşayan her insan için önemli olması gerekmektedir. Önemli olmak zorundadır. Bu sayı Türkiye’deki Hayvanları Koruma Kanunu’nu ifade ediyor. 24 Haziran 2004’ten bugüne kadar aynı şekliyle korunmuş bir anayasa maddesi. 5199’a göre […]
Merhaba. Uzun adı Gemi İnşaatı ve Gemi Makineleri Mühendisliği, kısa adı ise Gemi İnşa Mühendisliği olan bölümümü anlatmaya çalışacağım. Çoğu mühendislik bölümü gibi gemi inşa mühendisliği de içinde matematik, fizik, kimya ve özellikle matematik ve fiziğin alt dallarını içinde barındıran bir bölümdür. Özellikle mukavemet, sayısal yöntemler ve diferansiyel denklemler vazgeçilmez dersler arasındadır. Bu teorik dersleri […]
Mühendisliğin yapı taşı olan makine mühendisliğine bir şans verme zamanı gelmedi mi sizce de? Hakkında bir sürü şaka ve espri yapılmış bu disiplin hayatımızın her dakikasına dahildir. Haydi kısa bir tura çıkalım.  ”Her şey ters gidiyorsa unutma; uçak rüzgârı karşısına alarak yükselir, arkasına alarak değil.” Henry Ford Makine mühendisliği, her türlü mekanik ve enerji dönüşüm […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.