İlginizi Çekebilir
10675748_1001295689898704_3755298947587565140_n
  1. Ana Sayfa
  2. Edebiyat
  3. Ben Büyüdüğümde Yedi Yaşındaydım

Ben Büyüdüğümde Yedi Yaşındaydım

7 yaş

Ben büyüdüğümde yedi yaşındaydım.
Saçlarım beyazdı
Annem yoktu.
Sen de yoktun
Başucumda bir çift baba gözü,
Ve boyası çoktan dökülmüş dört duvar.
Anladım ki
Büyümek için bir sürü sebebim var.

Ben büyüdüğümde yedi yaşındaydım.
Ve beynim çıplaktı.
Masraf olmasın diye dünyaya
Hüznümü cennetten getirmiştim.
Ama hiç ağlamamıştım.
Peygamber görse, bana ağlardı.
Ben, biraz çocuktum.
Ağlamamıştım.

Ben büyüdüğümde yedi yaşındaydım.
Sonra bir halt sanıp
Biraz daha büyüdüm durup dururken.
Hayal kurmayı öğrendim,
Baktım, hepsi yıkılıyor.
Hayal kurmamanın hayalini kurmayı öğrendim ardından.
Sözler de verdim kendime.
Yastığa başımı koyunca uyuyacaktım.
Ne olursa olsun.
Doğurup doğurup sokağa fırlatmayacaktım düşlerimi geceleri.
Ne olursa olsun.

Ben büyüdüğümde yedi yaşındaydım.
İlk defa yedi yaşımda tutmuştu babam ellerimden.
Mahalle pazarının yolunu tutmuştuk, bir pazar akşamı.
Ben kendimi küçük sanırdım,
Her şey ucuzlamış, biz yerdeki elmalardan toplamıştık.
Ben kendimi küçük sanırdım.
Çok geçmedi fark ettim.
Elmalardan topladıkça,
Çocukluğumu satmıştım.

Ben büyüdüğümde yedi yaşındaydım.
Hep içinde aşk olan bir şiir yazmak istedim.
Ne bileyim.
Belki bir sevgiliye armağan etmek.
Uykusuz geceler buna müsaade etmedi.
Sonra Gazzeli bir yetim yazmak istedim.
İçimde öldürdüğüm çocuk buna müsaade etmedi.
Şu halimi peygamber görse, başımı okşardı.
Ben ağlardım.
Ama artık yedi yaşındaydım.
Saçlarım beyazdı.
Annem yoktu.
Sen de yoktun.
Ağlamanın manası desen?
O hiç yoktu…

Yorum Yap

Yazar Hakkında

İşte Dünya Böyledir’ şiir kitabının yazarı, öğretmen.

Yorum Yap