fbpx

Beklemek ne zor şey. Onlarca düşüncenin istilası; zamansız istilalar

Hayata karışabilmek zor değil. Bir yerinden yakalıyorsun hayatı, bir yerine karışıyorsun. Fakat bekleyen yanın hep aynı yerde. Zaman işlemiyor beklerken. Belki de duruyordur zaman. Hiç ”Öyle şey olur mu?” deme. Bal gibi de olur. Beklerken geçen bir saat aylar gibi geliyor insana. Bir gün, yıllar gibi… Hayatın en çok karıştığın, karışabildiğin noktası yaralıyor seni. Bir yanın seninle değil çünkü. Bir yanın kalmış orada, orası neresiyse artık, öylece bekliyor. Eksiksin. Beklediğin kadar eksiksin, bekledikçe eksiliyorsun. Parça parça eksiliyorsun. Ama tastamam olmak mümkün.

İçinde durmadan konuşan biri var değil mi? Zamansız istilalar… Kendi kafanın içinde sana saldıran biri var. Belki de birileri… Bazen seni gece uykundan uyandırıyor, öncesinde uyumana izin verdiyse. Susmuyor. Seni, cevabını bilmediğin onca sorunun içine atıyor kendi içinden bir ses. Halihazırda bulunduğun belirsizlik adlı cehennem yeterli değilmiş gibi bir de sorular cehenneminde yanmaya başlıyorsun. Sahi, kaç cehennemde yanacaksın daha? Bu cehennemlerin cenneti yok mu? Bilmiyorsun değil mi? Tek bildiğin yanıyor olduğun. Bekledikçe yanıyorsun. Parça parça eksildiğin yetmezmiş gibi sana kalan yerlerin de yandığını görüyorsun. Korkma, bu yangın öldürmez. Üstelik daha yanacak çok yerin var. Yanacaksın elbette. Yandıkça soğuyacaksın.

Her şeyle bir şekilde başa çıkacaksın da bekleyen yanının sorduğu o sorularla başa çıkamayacaksın. Taptaze inançların, umutların dalından koparılmış bir çiçek gibi solduğunu göreceksin. “Sabah erken kalkmam gerek.” isimli birçok gecede kendini balkonda bulacaksın. Yattığın o yatak seni istemeyecek çünkü. Bildiğin çoğu yer gibi o yatak da kabul etmeyecek seni. En çok da kendi evinin bile hiçbir köşesi tarafından kabul görmediğinde atacaksın kendini balkona. Yüksek binalar ayı görmene engel değilse şanslısın. Çünkü ay böyle gecelerde tek arkadaşın olacak senin.

Bağırmak isteyeceksin. Şu avazım bir çıksa da kurtulsam deyip deyip susacaksın. Avazın içinde kalıyor sanacaksın. Yanılıyorsun. Senin avazın çıkalı çok oldu. İçinde durmadan konuşan biri vardı ya hani, zamanla susturacak o seni.

Beklemek gün geçtikçe daha kolay olmayacak. Alışacaksın yanmaya. Yandıkça soğumaya… Küllerinin bile tekrar tekrar yanmasına… Yangın, artık senin bir parçan olacak. Kafanı kaldırıp gökyüzüne bakacaksın. Derin bir nefes verirken geceye doğru, sorduğun soruyu tahmin etmek zor değil: “Ne zaman bitecek bu yangın?”

Beklemek ne zor şey değil mi? Vazgeçemiyorsun. Korkuyorsun çünkü. Vazgeçmek sert bir adım. Vazgeçince geriye dönemezsin. İşte tam da bundan korkuyorsun: Geriye dönememek. Çok söyleyeceksin artık beklemediğini ama oradan, orası neresiyse artık, bir parçanı kurtaramayacaksın.

Günler yıllar gibi geçerken geçen yılların nasıl geçtiğine inanmak çok zor olacak. En çok sen şaşıracaksın geçen günlere. İlk zamanlar günleri sayıyordun ya, zamanla bırakacaksın saymayı. Sana da sayılı gün çabuk geçer dediler değil mi? Saydıkça çabuk geçer sanacaksın. Ama sen kaç gün sayacağını bilmiyorsun ki. Farkında mısın, bilmediğin ne çok şey var. Kaç gün geçecek, nereye kadar bekleyeceksin, beklemek ne zamana kadar anlamlı olacak, beklediğine değecek mi, bu yangın ne zaman bitecek, bu yangın bitecek mi…

Beklemek çok zor şey. Sayısız soru boğazına bıçak dayarken nefes almak kadar zor. Bir yangının ortasında nefes almak kadar zor. Bu yangını söndürmek de çok zor. Ama sakın unutma; yedi cehennem varsa sekiz cennet var.

Abonelik
Bildir
guest
2 Yorumlar
Eskiler
Yeniler En çok oylananlar
Satır içi yorumlar
Tüm yorumları görüntüleyin

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

Birçok kişinin ‘’zor ama maaşı iyi, garanti meslek gibi’’ düşünceleriyle ün kazanmış bir bölüm olan tıp fakültesini size en ince detaylarıyla aktaracağım. Öncelikle fakülteye gelmeden önce kendinizi ilk gün yapılacak çaylak şakasına ve ileri zamanlarda daha siz TUS isimli bölüm seçmenize yarayan sınava girmeden ‘’Sen ne doktorusun? ‘’ veya diş hekimliği ayrı bir bölüm olmasına […]
Yaşanan herhangi bir gün hiç yaşanmasaydı, her şey daha farklı olur muydu? Misal dün hiç yaşanmasaydı veyahut bundan yıllar önce bir gün hiç yaşanmasaydı yine aynı mıydı hayatınız? Kadere inanmak subjektif bir bakış açısı olarak görünebilir ancak hayatın akışı olarak farklı bir yerden durumu ele alabiliriz. Bütün malzemeleri özene bezene kesip, doğrayıp harika bir yemek […]
Herkesin ölmeden görmek isteyeceği bir yer vardır. Yoksa da henüz keşfetmemiştir… Benim için burası Norveç. “Soğuk Cennet” veyahut “Kuzeyin İncisi” denilen bu ülkenin lanse ettiği imajı bir görseniz aşık olmamak elde değil. O yüzden henüz kendi ülkenizi keşfetmediyseniz ileride belki yol arkadaşım olabilirsiniz! Norveç ”Soğuk Cennet” Ülkenin yönetim biçimi anayasal monarşi ve başkenti Oslo‘dur. 385,207 […]
Her kitap ayrı güzel, dünyasına girdikten sonra… Ama bazı başyapıtlar vardır, gerçekten okumak zevk verir. Okudukça içine düşer, yeni bir dünyanın kahramanı olursunuz. Herkes için değişebilecek bir liste… Daha iyisi varsa da ben okuduğum kadarını biliyorum ve bunlar şu an en iyisi! Daha birçok türde konuşulacak kitaplar olsa da üç ayrı türde üç başyapıt derledim, […]

İlgini Çekebilir

   Benim adım Ümran. Ümran Dakneş. Beş yaşındaydım. Ailemle Suriye’nin Halep kentinde, Esad rejimi yüzünden zor şartlar altında yaşarken Rusya’nın hava saldırıları sırasında evimizin yıkılması sonucu enkaz altında kaldım. Enkazdan çıkarıldığımda tenimin rengi toz yüzünden griydi. Kirpiklerime moloz yığını oturmuştu sanki. O kadar çok korkmuştum ki flaşlar her patladığında ürperiyordum. Fotoğraflarımı çekiyorlardı! Neden? Çünkü gözlerimden […]
Dede korkut hikayeleri 12 ve 14. yüzyıllar arasında Doğu Anadolu ve Azerbaycan’da yaşayan Oğuz boylarının günlük yaşamlarının olağanüstü olaylarla süslenmiş bir anlatımla anlatılan hikâyelerdir. Sonucunda halk hikâyelerden ders çıkarmıştır. Bir ön söz ve 13 hikâyeden oluşmaktadır. (13. hikâye olan “Salur Kazan’ın Yedi Başlı Ejderhayı Öldürmesi” son dönemlerde tespit edilmiştir.) 13 hikâyeden her birisi bir boy […]
Eternity And A Day (Sonsuzluk ve Bir Gün) Keder, ifade edilmemiş aşktır. Şairler sözleriyle yalnızca aşkı değil, acıyı da büyütürler. Theodoros Angelopulos‘un yönetmenliğini yaptığı Eternity and A Day filminde,  Yunan bir şair olan Alexandros’un hikâyesi de şiirlerinde olduğu gibi acıyı büyütüyor. Alexandros ölümcül bir hastalığa yakalandığını öğrenir ve hastaneye gitmeden önce son bir günü kalmıştır. […]
Bugün konu ise Rönesans’ın baş karakterlerinden Michelangelo. Ben bu konuya öncelikle Sistine Şapeli’nden giriş yapmak istiyorum. Evet Sistine Şapeli’nin şu anda tavanlarını süsleyen olağanüstü resimler Michelangelo’ya ait. Ben de buradan yola çıkarak araştırmaya başladım. 1500’lu yıllarda o zamanın Papa’sı II. Julius tarafından Michelangelo’ya yaptırılan bu resimlerin birazından bahsetmek istedim. Papa bu resimleri ilk gördüğünde Michelangelo’ya […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.