Bazı günler bomboş bakıyorum ekrana, saatlerce. Öyle ki ekran her kapandığında şöyle bir tuşa dokunuyorum o kadar. Bazı günler önümdeki sayfayla ve elimdeki kalemle geçiyor zaman. Öyle ki ertesi gün fark ediyorum kalemin kuruduğunu. Neden böyle, bilmiyorum. Hani sebepsiz bir sıkıntı olur ya, bırakmıyor yakamı. Bir kene gibi yapıştı bana ve kurtulmak imkansız. Kafamda onlarca düşünce sarmaş dolaş, gözümü kapadığımda değişen hiçbir şey yok. Ayağa her kalktığımda gözüm kararıyor. Kahvem bittikçe bir yenisini almak için doğruluyorum zaten yerimden, öylesine işsiz güçsüzüm. İşe yaramaz asılsız bir insan gibi hissediyorum kendimi. Bazı günler ise dünyayı değiştirebilecekmişim gibi uyanıyorum. Fakat akşam olduğunda ”Dünyanın neden değiştirilmeye ihtiyacı var?” diye soruyorum kendime. Günün sonunda yine aynı işe yaramaz oluyorum.

Bazı günler gelecekle biraz sohbet ediyoruz, kaygıyla doluyor her bir zerrem. Oflayıp, iç çekip duruyorum. Bazı günler geçmişle selamlaşıyoruz, hüzün ve buruk bir tebessüm sarıyor içimi. Oflayıp, iç çekip duruyorum. Öyle ya da böyle, geçmişte veyahut gelecekte, anımsadığım ya da hayal ettiğim ben; aynı kişiyim işte. Güne bir coşkuyla uyanıp bir önceki geceler gibi sıkıntıyla uyuyorum. Uyuyorum denebilir mi gerçi, tavanı izliyorum saatlerce. Odamın penceresiyle çok yakın bir sokak lambası var. Sarı odamın sabaha karşı sönen ışıkla aniden griye dönmesine şahit oluyorum. Bu benim gözlerimi tavandan alıp pencereye iliştiriyor. Sonra bir kahve, ikinci kahve, aynı yatağa girene kadar bitmek bilmeyen saatler. Bazı günler yıllar gibi, bazı günler sanki birkaç saatten ibaret. En son ne zaman günün bu denli hızlı bittiği bir mutluluk yaşadım, anımsayamıyorum. Benim günlerim çok uzun zamandan beri, yıllara denk oluyor. Bilmiyor, zaman geçmek; gün bitmek bilmiyor.

Bazı günler kafamı duvarlara vurmak istiyorum, içim enerji doluyor. Nasıl dışarı atacağımı bilemiyorum. Bazı günler öyle sakinim ki ölüden farksız. Bağırmaya dahi mecalim kalmıyor. Ah bu günler yok mu, nasıl da sıkıyorlar canımı! Nasıl kurtulacağım bundan, artık hiçbir şeyden zevk alamıyorum. Bir filmin henüz giriş müziğindeyken kapatıyorum ekranı. Kitabın ilk sayfasından başlıyor sözcükler birbirine girmeye. Kalem oraya buraya hevesle ilerlemiyor elimde, kağıtlar beyazlığından ödün vermiyor. Ben her şeyi kaybediyorum, elimde kalan yalnız ben olacağım. Ve bazı günler, her şeye sahipmişim gibi uyanıyorum. Bazı günler, kendimi bile kaybediyorum.

Zeynep Yavuz içeriklerini beğendin mi? Sosyal medyada takip edin!
Abonelik
Bildir
guest
0 Yorumlar
Satır içi yorumlar
Tüm yorumları görüntüleyin
Zeynep Yavuz içeriklerini beğendin mi? Sosyal medyada takip edin!

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

Birçok kişinin ‘’zor ama maaşı iyi, garanti meslek gibi’’ düşünceleriyle ün kazanmış bir bölüm olan tıp fakültesini size en ince detaylarıyla aktaracağım. Öncelikle fakülteye gelmeden önce kendinizi ilk gün yapılacak çaylak şakasına ve ileri zamanlarda daha siz TUS isimli bölüm seçmenize yarayan sınava girmeden ‘’Sen ne doktorusun? ‘’ veya diş hekimliği ayrı bir bölüm olmasına […]
Yaşanan herhangi bir gün hiç yaşanmasaydı, her şey daha farklı olur muydu? Misal dün hiç yaşanmasaydı veyahut bundan yıllar önce bir gün hiç yaşanmasaydı yine aynı mıydı hayatınız? Kadere inanmak subjektif bir bakış açısı olarak görünebilir ancak hayatın akışı olarak farklı bir yerden durumu ele alabiliriz. Bütün malzemeleri özene bezene kesip, doğrayıp harika bir yemek […]
Herkesin ölmeden görmek isteyeceği bir yer vardır. Yoksa da henüz keşfetmemiştir… Benim için burası Norveç. “Soğuk Cennet” veyahut “Kuzeyin İncisi” denilen bu ülkenin lanse ettiği imajı bir görseniz aşık olmamak elde değil. O yüzden henüz kendi ülkenizi keşfetmediyseniz ileride belki yol arkadaşım olabilirsiniz! Norveç ”Soğuk Cennet” Ülkenin yönetim biçimi anayasal monarşi ve başkenti Oslo‘dur. 385,207 […]
Her kitap ayrı güzel, dünyasına girdikten sonra… Ama bazı başyapıtlar vardır, gerçekten okumak zevk verir. Okudukça içine düşer, yeni bir dünyanın kahramanı olursunuz. Herkes için değişebilecek bir liste… Daha iyisi varsa da ben okuduğum kadarını biliyorum ve bunlar şu an en iyisi! Daha birçok türde konuşulacak kitaplar olsa da üç ayrı türde üç başyapıt derledim, […]

İlgini Çekebilir

-Şahsiyet dizisine dair spoiler mevcuttur. Tetikleyici unsurlar içermektedir.- 2018 yılına damgasını vuran ”Şahsiyet” dizisini birçoğumuz izledik. Başlarda ne olduğunu anlayamadık hiçbirimiz, sadece birkaç tahminimiz oldu. 11 bölüm boyunca hiçbir şeyden emin olamadık ancak 12. bölümünde izlediklerimiz her birimizi paramparça etti. Dizinin finalinde, 11 bölüm boyunca Agâh Beyoğlu’nun ne için onca cinayeti işlediğini tüm çıplaklığıyla izledik. […]
Dostoyevski’nin Prusya Savaşları’nda yaşadıklarını eserlerine nasıl aktardığı, Danzig cephesinde şahit olduğu dramı, Kresy cephesinde tanıştığı ilk aşkını romanlarında hangi karakterlerle betimlediği üzerine olan makalemi yetiştirmeye çalışırken arkadaşımdan gelen bir telefon akademik gündemimin alt üst olmasına yol açtı. Eski uygarlıkların dilleri üzerine uzman olan arkadaşım son iki senesini Latince üzerine bir lügat hazırlamakla geçirmekte fakat lügat […]
Elif İnci TUTKUN ve Hüseyin Recep DEMİRCİ ortak çalışmasıdır. Latif BEYRELİ Kimdir? Latif Beyreli, Yükseköğrenimini, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Bölümü mezunu olarak 1986 yılında tamamladı. Yüksek lisans eğitimini 1988 yılında, MÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili Ana Bilim Dalında “Lehcetü’l-Lügat” adlı teziyle; doktora eğitimini 1994 yılında, MÜ Türkiyat Araştırmaları […]
Öykü ve romanlarıyla çağdaş yazarlar arasında ön plana çıkan Ayfer Tunç’un “Aziz Bey Hadisesi” isimli öykü kitabını Yapı Kredi Yayınları’ndan sonra 2006 yılında Can Yayınları basmıştır. Can Yayınları bu basımında Ayfer Tunç’un sadece Aziz Bey Hadisesi hikâyesine değil, beş hikâyesine daha yer vermiştir. Bu hikâyeler şunlardır: Kadın Hikâyeleri Yüzünden, Soğuk Geçen Bir Kış, Kar Yolcusu, […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.