Gündüze yetişemiyorduk, gece ise bizim için fazla kısaydı, böyle olduğunda ne hissettiğimizin önemi yok gibiydi. Göz kırpıncaya kadar bitiyordu. Becerdiğimiz tek şeyin ise kendi düşüncelerimizi kurşunlayıp acı çektirmek olduğunun farkına varmaktı. Kundaklanacak o kadar çok kurtlu düşünce vardı ki yetişmek mümkün değildi. O kadar cesaretimiz kalmamıştı ve kaçak olan düşüncelerin en ağır basanı sanırım yaşamının arasına ölümün sıvıştığı zaman, yaşamaya nasıl devam edeceğin hakkında düşünmendi. Daha ciddi bir şey var mıydı ki?

Ölümün ilk önce düşüncelerinden başladığını hissetmek ve artık ciddi başka bir şey düşünemediğin için olağan tepki, bir hiçti. Belki de her şeye karşı hırçın olmak yanlıştı…

Delirecektik ya da unutacaktık.

Bu seçimi bizim yapacağımızı düşünmek biraz tuhaf olurdu. Zamanla göğü griye boyuyorduk.

Göğsümüzü gere gere kafamızı sallaya sallaya gezdik. Kimsenin bundan haberi olmadı. İçten içe deliriyorduk.

Girdiğimiz ortamlarda edilen sohbetlerin sadece geceyi ve gündüzü daha çekilir bir hale getirmek ve zamanı doldurmak için yapılır olması sahteydi ve boştu ama gerekliydi, zamanla işi olmayanlar için sıkıcıydı ama oyunu bitirmek için beklememiz gerekiyordu.
Biraz içtik ve zaman algımızla oynadık, eğip büktük, bir şeye benzemedi ama olsun gülüp altımıza ettik, zaten yetişeceğimiz bir yer de yoktu. Bekliyorduk.
Sadece daha fazla ilgimizi çekecek şeylerle yaşamı tüketmeye çalışıyorduk. Yoksa daha çekilir bir yanı yoktu hayatın ve insanların.

Düşünceler aynı doğrultuda ilerleyemedi. Nasıl yaşanacağı hakkında kimse hemfikir değildi zaten. Çoğu zaman; böyle yaşamalısın dostum! Keyfine bak,
yok be oğlum öyle hayat mı geçer!

Acımdan geberiyorum, sizin söylediklerinize dönüp bir bakın!
Ya da gerçekten aptallıktan doğan sözler olduğunu söylemek yersiz olmazdı, aynı zaman da yaptıklarımız için de geçerli.
Bu her şeyi mahvettiğimiz bir tablo olabilir ya da mahvedeceğimizin. Ne halt yiyeceğiz şimdi!

NASA’nın uzay aracı kaldıracağını duyunca hemen kıçımızı kaldırıp gizlice, üsse girmek için iyi bir plan yaptık. Güvenliği alt edip tüm sistemi ele geçirdik. Zehir gibiydik hepimiz, dünyada yaşayamayacak kadar da aptaldık. Varoluşumuz sancılıydı. Bir yola çıkmıştık, bindik araca, başlarda uzay aracını kaçırmak mükemmel bir fikir gibi gelmişti. Çılgıncaydı…
Rahat durur muyuz? Tabii ki hayır. Uzaya çıktıktan sonra bir yıldızın üstüne atladık, ne yapalım, deh dül dül dehhh!
Lan bu yıldız nereye kayıyor? Geçidi kaçırmayalım ha!
Hayatlarımızın bir sıkımlık canı vardı avuçlarımızın arasında, biz de b…ku çıkıncaya kadar sıktık.
İşte ne geçmişten mutluluk duyabildik ne de gelecekte güzel şeyler olacağına inanabildik. Biz buradaydık ve şimdiye sıkışmıştık, şimdi ise berbattı. Başkalarına göre ise memnuniyetsiz g…t heriflerdik.

Bir anda yıldızlar kayboluyordu gökyüzünden ve korkuyordum, çünkü yaşam ızdırabı uzatıyordu, bense içten içe gülüyordum.

Abonelik
Bildir
guest
0 Yorumlar
Satır içi yorumlar
Tüm yorumları görüntüleyin

Okuyucuların Beğendiği İçerikler

Yaşanan herhangi bir gün hiç yaşanmasaydı, her şey daha farklı olur muydu? Misal dün hiç yaşanmasaydı veyahut bundan yıllar önce bir gün hiç yaşanmasaydı yine aynı mıydı hayatınız? Kadere inanmak subjektif bir bakış açısı olarak görünebilir ancak hayatın akışı olarak farklı bir yerden durumu ele alabiliriz. Bütün malzemeleri özene bezene kesip, doğrayıp harika bir yemek […]
Her kitap ayrı güzel, dünyasına girdikten sonra… Ama bazı başyapıtlar vardır, gerçekten okumak zevk verir. Okudukça içine düşer, yeni bir dünyanın kahramanı olursunuz. Herkes için değişebilecek bir liste… Daha iyisi varsa da ben okuduğum kadarını biliyorum ve bunlar şu an en iyisi! Daha birçok türde konuşulacak kitaplar olsa da üç ayrı türde üç başyapıt derledim, […]
Babamın hayatını bir okuyun! 90’larda gençlik nedir bir de bu ağızdan bir dinleyin… 7 kardeş, bir yer yatağında geçirilen yıllara kulak verin… Bahçeli bir 3 odalı evin içinde geçirilen ve herkesi ayrı yola sürükleyen bir hikayedir bu. Şimdi baksak her yerde birini görürsünüz bu evden. Kuytu köşede hastalıktan kıvranan bir kız kardeş, İstanbul’da hayat yaşayan […]

İlgini Çekebilir

Khaled Hosseini ile geçen sene “Uçurtma Avcısı” kitabını okuyarak tanışmıştım. O zamanlar o kitabı o kadar beğenmiştim ki daha iyi bir dram kitabı yazılabileceğini düşünemiyordum. Ta ki “Bin Muhteşem Güneş” kitabını okuyana kadar. Yine bir savaş hikâyesi. Kaybolan hayatlar, yaşanılmayan çocukluklar, savaşların sonucunda en ağır bedel ödeyen kadın ve çocuklar… İlk sayfasından itibaren bir an […]
Birçok şeyden nefret ederim. Özellikle kontrolümde olmadan hayatımı doğrudan etkileyen şeylerden… Doğduğumuz coğrafya bunlara örnek olarak gösterilebilir. İnsanların karakterlerini ve davranışlarını aslında gerçek olmayan şeylere dayandırmasından da nefret ediyorum. Titiz olmanız, liderlik özellikleri göstermeniz ya da uyumlu veya uyumsuz olmanızda yıldızların hiçbir etkisi yok! Biriyle anlaşıp anlaşamamanız, burcunuzun uyumlu olmasından değil. Hayat görüşlerinizin ve ilgi […]
İki gün önce, Spotify kullanmaya başladığım 6 Temmuz 2017 tarihinden bu yana en çok hangi şarkıyı dinlediğime baktım. Çıkan sonuç sürpriz değildi. Losing My Religion… 1990 yılının Eylül ve Ekim ayları arasında kaydedilen ve 1991 yılında yayınlanan Losing My Religion, R.E.M grubunun Out of Time albümünün ilk teklisidir. Albümü başarıya ulaştırmış ve grup için önemli […]

Giriş

Bublogta'ya Hoş Geldin

Hadi birlikte içeriyi keşfedelim.
Neredeyse Bitti
Son olarak senden birkaç bilgi isteyeceğiz.